Rots!

23 07 2017

51p3yyn2g8lSo 600 jaar voor Christus gaan Israel deur ‘n baie moeilike tyd. Hulle word twee keer deur die Babiloniërs oorrompel, en elke keer word ‘n klomp mense in ballingskap weg gevoer. By elkeen van die geleenthede bly net die “armstes van die landsbevolking” oor (2 Kon 24:14, 25:12).

Hierdie gedeelte uit die boek van die profeet Jesaja word dan geskryf aan en vir die mense wat in ballingskap sit. Vir hulle wat alles, insluitend moed, verloor het. Vanaf Jesaja 41 al word Israel herinner aan wie hulle in God se oë is – gekies, gevorm, geskep, gemaak, uitgekies, geroep, ens. Ten spyte van wat hulle van hulself dink, God ag hulle, God gee om, is lief vir hulle. Ook ten spyte van hulle minagting van God! In Jesaja 43:22 kla God hulle aan: “Maar jy het My nie aangeroep nie, Jakob, jy het nie moeite gedoen om My te dien nie, Israel.

Ten spyte van dit alles, is en bly God genadig en liefdevol. En die mooiste is, God vertel van hulle oortredings met humor! In Jesaja 44:16 word vertel hoe ‘n man helfte van ‘n houtstomp opkap om brandhout mee te maak, en dan vers 17: “Van die hout wat oorbly, maak hy ‘n god, ‘n beeld, hy buig voor hom en aanbid hom, hy bid tot hom en sê: “Red my, want jy is my god!” God lag hiervoor! Want “Ek is die eerste en Ek is die laaste, buiten My is daar geen God nie.” (Jesaja 44:6b)

Hoe slim, sterk en magtig ons ookal is, God bly God. Of ek nou Donald Trump of Andrea Merkel of Jacob Zuma is, God bly God. Daarom ook dat ons nie bang hoef te wees vir die Zumas en Netanyahus en Trumps van hierdie wêreld nie. “Moenie skrik nie, moenie bang wees nie! Het Ek dit nie van lankal af aan julle verkondig, dit vir julle gesê nie? Julle is my getuies: is daar ‘n God buiten My? Daar is geen ander Rots nie; Ek weet van geeneen nie.” (Jesaja 44:8)

En waarvoor is ons bang? Want bang IS ons! Die beraders vertel van hoe mense by hulle aanklop vir hulp agv stres. Daar is goed in die lewe wat hulle bang maak. Ook vir ons. Of dit nou politieke en ekonomiese onsekerheid is, of dit siekte is, of dit nou spanning in my verhoudingslewe is, die feit bly dat ons in ‘n baie spanningsvolle tyd lewe. Dit word nog vererger want baie van ons het ons vertroue gestel in dinge wat nou wankelrig lyk – van finansiële sekuriteit tot politieke mag tot in beheer probeer wees van my eie lewe.

God sê daar IS ‘n toekoms! ‘n Toekoms wat Hy in Sy hand hou. ‘n Toekoms wat dalk nie presies so lyk soos wat ons dit altyd graag wil hê nie, maar ‘n toekoms waarin God teenwoordig is, waarin Hy Sy liefde en genade in ons lewens uitstort. Maar dit gaan nie net oor ons nie! God se genade is nie daar om net vir MY ‘n plek in die hemel te verseker nie. “Ek maak jou ‘n lig vir die nasies sodat die redding wat Ek bewerk, die uithoeke van die aarde sal bereik.” (Jesaja 49:8) Te midde van onsekerheid. Te midde van goed wat nie loop soos wat ek dit wil hê nie. Te midde van goed wat soms baie sleg vir my loop. Daar herinner God ons: “Moenie skrik nie, moenie bang wees nie!” Want ook Jesus se woorde is nog steeds waar: “Ek is by julle al die dae tot die voleinding van die wêreld”. (Matt 28:20)

Na aanleiding van Jesaja 44:6-8





Sluimer en slaap?

28 01 2016

Ek is ‘n Christen. My probleme is opgelos. Jesus is die antwoord vir alles, so alles loop altyd reg. Ek en my vrou het nooit ‘n misverstand nie, en ons kinders is gehoorsaam.  Klink soos ‘n sprokie? Ja, want doodgewoon nie reg nie! Christene het ook moeilikheid, meningsverskille, stout kinders, siektes, ens.

Ons loop baiemaal met ‘n groot klomp persepsies van hoe die lewe as Christen lyk. Persepsies wat soms doodgewoon verkeerd is! Ps 121 is soos God se stil stem om ons te help om op die regte plek hulp te soek. Soms word ons totaal uitgeboul met die tipes probleme wat ons in ons Christelike lewe mee te doene kry – wat probleme is daar wel! Om Jesus te volg beteken nie ons sal nooit probleme kry nie. Hy gebruik die hele Matteus 10 om ons te waarsku oor alles wat ons sal oorval as ons Hom volg.

So, probleme ken ons. Hoe help Ps 121 ons dan? Hierdie Psalm is gesing op pad na Jerusalem, as ‘n pelgrimslied. Daar is ‘n klomp goed wat ‘n pelgrim kan oorkom. ‘n Enkel kan verswik word. Jy kan iets eet wat nie met jou akkordeer nie. Die son kan warm wees en jou water opraak. As vers 3 dan sê “Hy sal nie toelaat dat jy struikel nie”, beteken dit dan dat ‘n gelowige nooit probleme het nie? Dit kan tog nie waar wees nie.

Die Psalm begin tog tereg dat ‘n mens soms hulp soek met dié woorde: “Ek kyk op na die berge: waarvandaan sal daar vir my hulp kom?” Baie van ons interpreteer dit as verwysend na die standvastigheid van die berge. God is dan ook so standvastig. Dit is nie heeltemal verkeerd nie, maar daar sit dalk meer hieragter.

As ‘n Jood opgestap het Jerusalem toe, deur die valleie rondom Jerigo, en hy kyk op na die berge en heuwels, wat sou hy sien? Die berge ja, maar ook baie meer. In die tyd toe die Psalm geskryf is was Palestina oortrek met afgodery. Baal, Ashera, Astarte en nog baie meer is aanbid. En hierdie aanbidding het meestal op hoë plekke geskied. Op die heuwels en berge is heilige bome, klippilare en houtpale gevind waar die aanbidding geskied het. So, as jy opgekyk het na die berge, wat sou jy sien? Afgod aanbiddingsplekke!

Die Psalm kom sê dan jou hulp kom NIE van Baal, Ashera, Astarte, die songod of maangod nie, dit kom van die Skepper van alles. Jou hulp kom nie van Baal wat berug was in die verhale oor hom dat hy maklik geslaap het en daarom nie sy volgelinge kon help nie, nee “Hy wat jou beskerm, slaap nooit nie.”

Hy is Skepper van alles, geen klip of grot of son of maan kan slegte invloede op jou uitoefen nie. Die Bybel is pynlik realisties oor die feit dat die lewe in geloof ook seerkry, siekte, ongelukke kan bevat. Tog is die belofte daar op baie plekke, maar ook spesifiek in Ps 121, dat Hy daar is om ons deur die moeite en verdriet te dra. God is nie daar ver eenkant wat wakker gemaak moet word deur die dominee of ons dankoffers of ons gebede nie. Hy is elke oomblik teenwoordig op ons lewenspad.

‘n Groot gevaar vir my lewe as Christen is om te leef asof ek twee gelowe het. Die een vir Sondag. Die een wat ons bêre vir die groot krisisse in ons lewe. Vir die algemene goed, die enkel wat onder ons knak, die stamp van die toon teen ‘n klip, die hitte, daarvoor gebruik ons ons elke dag se geloof – die antwoorde wat ons by Oprah kry, of ‘n vriend se advies, of die “Inspirational quote” op Facebook. Ons dink nie dat God belangstel in ons elke dag se lewe nie!
Ps 121 sê dat die God wat die “GROOT” dinge doen, wat hemel en aarde skep, is dieselfde God wat saam met my seerkry as dinge by die werk onregverdig is, Dit is dieselfde God wat saam met my seerkry as my huweliksverhouding sukkel, of ‘n vriend iets kwetsend kwytraak, of iemand iets onnadenkend sê wat my te nakom. Dit is die een en dieselfde God wat ook my reisgenoot is op die pelgrimstog van my lewe.

Ek loop dieselfde pad as die nie-Christen, betaal dieselfde vir my brandstof en kruideniersware, het dieselfde vrese oor politiek en misdaad. Die verskil is dat ek kan vertrou op die God wat my bystaan en versterk om die pad in geloof te loop. Ek het nie die Baals en Astartes van ons moderne lewe nodig nie, “Hy wat jou beskerm, slaap nooit nie.”

Met erkenning aan Eugene Peterson: “A long obedience in the same direction”