” . . . it’s all a miracle.”

16 09 2019

In die vorige blogpost het ek Prof Jurgens Hendriks se preek geplaas oor hoe om sout vir die aarde en lig vir die wêreld te wees in die omstandighede waarbinne ons leef. In die week daarna  lees ek ‘n nuwe boek van Nelus Niemandt met die tema: “Egte lewe waar jy is”. En hou toe stiltetyd aan die hand van Hebreërs 12:22-24, 28 waarin die skrywer probeer troos en leiding verskaf aan ‘n groepie Joodse Christene wat in uitdagende tye leef. Miskien wil God iets vir ons sê rakende die tyd waarin ONS leef!

Hierdie gelowiges aan wie hierdie brief gerig is, worstel daagliks met ‘n verskeidenheid beproewings, onsekerhede en bekommernisse. Nou twyfel hulle of Jesus se verlossing regtig ‘n verbetering aan hulle daaglikse lewe maak. Uiteindelik bevraagteken hulle die waarde van hulle geloof, hulle dryf weg van die Here en sy kerk en verval in ongeloof. Klink dit half bekend?

Waar is God binne die chaos in ons dorpe, land en wêreld? Die Hebreërskrywer wil hulle bemoedig en aanspoor tot volharding in geloof en om vanuit dié geloofsverhouding ‘n verskil in die wêreld te maak! Omdat hy ons hiervan wil oortuig, vra hy dat ons terugdink aan die Paasgebeure wat radikale verandering in ons geloofslewe gebring het.

Voor Paasfees, in die Ou-Testamentiese tye, het die hoëpriester een maal per jaar versoening vir die Israeliete se sondes gedoen. Daarvoor het hy ‘n dier op die altaar geoffer. Maar die Paasgebeure het dit “beter” gemaak. Jesus het Homself eenmalig en genoegsaam aan die kruis op Golgota geoffer. Nou is die kloof tussen God en ons wat deur die sonde veroorsaak is, finaal oorbrug. Ons kan lewe met nuwe hoop ten spyte van ons daaglikse stryd. Hoop wat ons daartoe lei om God uit dankbaarheid te dien met ons hele lewe, want dit is sy wil (Heb 12:28). Dit is ‘n opdrag van die Here self (Matt 28:19) om ‘n verskil te maak in die lewe van alle mense (Hand 1:8)!

Tydens ‘n onderhoud met Golda Meir vertel die wêreldbekende Joodse pianis/komponis, Arthur Rubenstein dat “when I received Yeshua Hamashiach (Jesus the Messiah) into my heart, my life was changed. Ever since then I have experienced joy and peace”. Dan sê hy verder: “Now I am able to speak, to see, to hear, to walk, to have music and paintings . . . it’s all a miracle.”

Dit vra dat ons as gelowiges in hierdie wêreld instap en ‘n verskil gaan maak. Dit is tyd om op te hou vaskyk teen ons eie swaarkry en te besef ‘n groot groep Suid-Afrikaners het nie die voorreg om te werk, of om kos op die tafel te hê, of om lopende water en spoeltoilette in hulle skole te hê nie.

Ons moet nie bloot polities daaroor dink nie, maar eerder een ete per week vas om die kos wat ons sou eet met nagmaal kerk toe bring vir uitdeel aan swaarkry-mense. Dit is ironies dat Moslems ons hierin tot voorbeeld is! Mens kan met jou eie lewe en jou eie beperkte vermoë geweldig baie doen om ander te help en by te staan.

Maar dan moet ons met ander oë kyk, met God se oë kyk. As ek na my dorp kyk, wat sien ons? Net verval, moeilikheid? – Watter tekens van nuwe lewe sien jy in jou dorp? – Watter tekens van verlossing en herstel is sigbaar? – Is daar iets te sien van liefde en sorgsaamheid? Wat bring jy hiervan na vore?

Met stof van https://seisoenvanluister.co.za en geïnspireer deur Prof Jurgens Hendriks.

Advertisements




Esegiël skryf nie Kinderbybel taal nie!

12 08 2019

Esegiël 16 is nou een van daardie gedeeltes in die Bybel wat jy NIE in die Sondagskool klas lees nie. Jy sal dit ook nie in ‘n Kinderbybel kry nie! Iemand van ‘n sensitiewe konstitusie kan heeltemal onthuts raak as mens sulke taal in die kerk lees!

Esegiël was ‘n profeet wat in Babilon opgetree het vanaf so omtrent 593vC. Hy praat hard met die Israeliete oor hoekom hulle in hierdie penarie van ballingskap sit. Sommige van sy beelde is nie vir sensitiewe ore bedoel nie! Hy begin sommer in vers 3 met ‘n verwysing na die oorsprong van Jerusalem, wat vir ‘n trotse Jood glad nie lekker sou gewees het om te hoor nie. Dit was nie oorspronklik ‘n Israelitiese stad nie. Dawid het dit van die Jebusiete afgeneem (Josua 18:28). Met hierdie verwysing spreek Esegiël hulle trots vir hulle stad aan.

En dan wys hy hulle nog ook daarop dat hulle glad nie suiwer van ras is nie! “Jou pa was ‘n Amoriet, jou ma ‘n Hetiet.” (:3) Al hulle trots, al hulle sekerhede word deur Esegiël onder hulle voete uitgeruk. Dan verduidelik die Here deur Esegiël vir hulle hoe Hy hulle versorg het as pasgebore babas toe hulle weggegooi is (:5) Tog het hulle skandelose dade uitgevoer deur hulle eie kinders weg te gooi deur hulle aan afgode te offer. Hulle was slegter as prostitute, want hulle het ander betaal om skandelik met hulle om te gaan! (:31-33). Dit alles ten spyte daarvan dat die Here hulle oorlaai het met geskenke, hulle versorg het. (:13-14).

As ‘n soort kersie op die koek, vergelyk die Here hulle selfs met Sodom – DIE toonbeeld van sonde in die Ou Testament – “So seker as Ek leef,” sê die Here my God, “jou suster Sodom en haar dogters het nie gedoen wat jy en jou dogters gedoen het nie. Jou suster Sodom se sonde was dat sy en haar dogters selftevrede en rustig in hoogmoed en oorvloed geleef het en vir die mens in nood en die arme niks oorgehad het nie.” (:48-49)

En dan, net soos mens dink daar is geen salf aan hulle te smeer nie, hulle is dan selfs ERGER as Sodom! Dan kom die Here vanaf vers 60 en belowe nog steeds Sy genade en liefde. Beloof Hy om nog steeds aan die verbond getrou te bly, al het hulle dit minag.

Wat ‘n gedeelte! Nou wat beteken iets wat omtrent 2600 jaar gelede geskryf is vir my vandag? Ek was geskok toe ek lees oor wat die Here beskou as verkeerd: “Jou suster Sodom se sonde was dat sy en haar dogters selftevrede en rustig in hoogmoed en oorvloed geleef het en vir die mens in nood en die arme niks oorgehad het nie.” Trots, hoogmoed, vraatsug, verdrukking van mense, dit was Sodom se sondes, en Israel was nog baie erger!

‘n Mens hoef nie ver in vandag se samelewing te soek vir hierdie goed nie, ons koerante en nuusberigte is vol daarvan en nog baie meer. Hoe lyk God se boodskap vir mense wat Hom verwerp, wat mekaar onderdruk, wat niks omgee nie? Die ongelooflike antwoord kom in vers 63 na vore: “Ek gaan My met jou versoen ten spyte van alles wat jy gedoen het” Die NIV sê: “I (will) make atonement for you for all you have done” En dit is presies wat ons in Markus 10:45 sien: “Die Seun van die mens het ook nie gekom om gedien te word nie, maar om te dien en sy lewe te gee as losprys vir baie mense.” En dit gebeur, soos Romeine dit stel, sonder dat ons nou eers “goeie mense” moet word: “Maar God bewys sy liefde vir ons juis hierin dat Christus vir ons gesterf het toe ons nog sondaars was.

Ten spyte van ons trots, hoogmoed, vraatsug en neerkyk op ander, is God se arms nog steeds oop vir ons! Hoe lyk jou arms? Jou trots?





‘n Dolle gejaag!

5 08 2019

Angs, stres, bekommernis, sommer normale, alledaagse dinge wat deel is van ons lewens. Dan sê ons sommer gou dis deel van die moderne lewe. Ons moet dit maar so aanvaar. Maar is dit so?

In Eksodus 5 lees ons die gebeure in die aanloop tot die Eksodus. Farao laai ekstra werk op die Israeliete, en die opsigters stres hulle dood. Inderwaarheid sê hulle vir Moses en Aäron: ““Mag die Here julle straf omdat julle ons naam sleg gemaak het by die farao” (:21).

En hoekom was al die werk in die eerste plek nodig? Hierdie slawe moes bakstene maak waarin Farao sy surplus kon stoor (Eks 1:11), en dit was ‘n nimmereindigende siklus. Hier was nie plek vir rus nie, net werk, werk, werk! Selfs in daai tyd was daar stres! Farao was ‘n slaaf van sy eie sukses, want hy en die opsigters onder hom was vasgevang in ‘n sirkel van werk, Hulle kon nie rus nie, want die werkers kon nie rus nie.

In hierdie sirkel van moegheid en oorwerk kom die God van die brandende bos skielik! (Eks 3). Hy lei hulle uiteindelik uit Egipte, en gee vir hulle ‘n manier van in vryheid lewe – die 10 gebooie (Eks 20). Hier manier van lewe begin deur hulle daarop te wys dat God nie soos die Egiptiese gode is nie – “Jy mag naas my geen ander gode hê nie” (Eks 20:3). En dan sommer gou-gou, in die 4de gebod, kom die wonderlike woorde: Ses dae moet jy werk, maar op die 7de mag jy geen werk doen nie! Die sirkel van werk, werk, werk word verbreek!

Jesus het hierdie probleem baie goed raakgesien, en som dit op in Matt 6:24: ““Niemand kan vir twee base tegelyk werk nie. Hy sal óf die een minder ag en die ander een hoër, óf vir die een meer oorhê en die ander een afskeep. Julle kan nie God én Mammon dien nie.” Mammon is ‘n harde baas, soos Farao al geleer het, daarom dat Jesus dan dadelik oorgaan om oor bekommernis te praat: :“Daarom sê Ek vir julle: Moet julle nie bekommer oor julle lewe, oor wat julle moet eet of drink nie, of oor julle liggaam, oor wat julle moet aantrek nie” (:25) Die pad van mammon is die pad van eindelose gesoek na meer, ‘n pad van nooit genoeg hê nie, ‘n pad van nooit goed genoeg wees nie, van eindelose rusteloosheid, ‘n pad sonder ‘n Sabbatsrus. Dit is ‘n pad sonder God.

In ‘n sin kom sê Jesus ons moet kies watter god ons wil dien – die god van rusteloosheid en stres, of die God wat rus (Gen 2:2) Jesus kom stel dit ook op nog ‘n ander manier in Matteus 11:28-30: “Kom na My toe, almal wat uitgeput en oorlaai is, en Ek sal julle rus gee. Neem my juk op julle en leer van My, want Ek is sagmoedig en nederig van hart, en julle sal rus kry vir julle gemoed. My juk is sag en my las is lig.” Ons dien ‘n God wat rus en vir ons laat rus, want ons lewens is in Sy hande. Hy sorg, daarom hoef ons nie in bekommernis te verval nie.

Dit is die keuse, ‘n keuse tussen rusteloosheid of rustigheid. ‘n Keuse tussen ‘n dolle gejaag en ‘n fees! (Eks 5:1). Want sien, die “normale” bekommernis en stres, is ten diepste ‘n teken dat God in ons gedagtes te klein is. Ons dink ten diepste nie dat Hy in staat is om vir ons te sorg nie. Daarom raak die keuse tussen rusteloosheid en rustigheid ‘n geloofskeuse: Vertrou ons God of nie?

Na aanleiding van Eksodus 5:1-18 , Matteus 6:24-34 en Walter Brueggemann: Sabbath as Resistance





Jesus se hart breek vir jou!

29 07 2019

Vrydagoggend se hoof nuusberigte was oor Polisielede wat deel was van transito rowers, oor Israel wat Palestyne se huise afbreek, oor ‘n Amerikaanse multimiljoenêr wat jong meisies seksueel gemolesteer het, oor ‘n Metrorail staking, oor NOG binne gevegte binne die ANC, oor die Amerikaanse president se rassistiese tweets, die derde Britse eerste minister in 3 jaar, ens, ens. Mens voel om soos die vrou van Bloubergstrand te sê “Hier is ‘n vet….. vet moeilikheid!”

Wat staan ‘n gelowige te doen in sulke omstandighede? As elke dag nog ‘n plaas aanval of huisbraak of moord vir ons bring? As ons moeg is van slegte nuus?

In Matt 9:35-36 lees ons die volgende woorde: “Jesus het al die dorpe en klein plekkies besoek. Hy het die mense in hulle sinagoges geleer, die evangelie van die koninkryk verkondig en elke soort siekte en kwaal gesond gemaak. Toe Hy die menigtes sien, het Hy hulle innig jammer gekry, want hulle was moeg en hulpeloos soos skape wat nie ’n wagter het nie.” “Moeg” – die woord wat hier as moeg vertaal word kan ook “geteister”, “harrassed”, beteken. Soos ons soms voel as ons na die nuus kyk! Eintlik sielsmoeg!

Maar dan Jesus se reaksie, Hy het hulle innig jammer gekry. Hier moet ek gou ‘n Griekse woord ingooi – Dit wat in Afrikaans vertaal word as dat Hy hulle “innig jammer gekry het”, is die woord “splagnitsomai”. Letterlik beteken dit Sy ingewande, Sy lewer, hart, het gedraai en geskeur vir die skare! Dit is hoe diep Jesus se gevoelens vir ons ons gaan! En die woord word nie net hier gebruik nie, ek kon vir julle gelees het oor Jesus se gevoelens vir die blindes in Matt 9_35_36 Luk 10_25_37.001Matt 20, vir die weduwee in Luk 7, en nog baie ander plekke. Elke keer breek Jesus se hart, elke keer, soos Stephan Joubert dit stel: “Lek Jesus se hart liefde!”

 

Jesus gebruik ook hierdie selfde woord in twee gelykenisse waarin Hy vir ons iets van die Vader se hart probeer leer. In die gelykenis van die verlore seun lees ons dat die Vader, wanneer sy jongste seun terugkom, “splagnitsomai”, sy vader hart breek oor hierdie seun! En dan stort hy oorvloedige liefde op hom uit – Net soos God die Vader met ons maak as ons terugdraai na Hom toe!

Die ander gelykenis waar Jesus “splagnitsomai” gebruik ken ons baie goed, die gelykenis van die barmhartige Samaritaan. (Luk 10:25-37). Nadat daar NOG ‘n “hijack” was, nog ‘n aanranding, nog ‘n roof, stap die priester en Leviet by die man wat aangeval is, verby. En dan lees ons in vers 33-35: “Maar ’n Samaritaan wat op reis was, het op hom afgekom, en toe hy hom sien, het hy hom innig jammer gekry. Hy het na hom toe gegaan, sy wonde met olie en wyn behandel en hulle verbind. Toe het hy hom op sy rydier gehelp en hom na ’n herberg toe geneem en hom daar verder versorg. Die volgende dag haal hy twee muntstukke uit en gee dit aan die eienaar van die herberg en sê: ‘Sorg vir hom, en as jy meer onkoste met hom het, sal ek jou betaal wanneer ek hierlangs terugkom.’”.

En raai watter woord word vir die Samaritaan se innige jammer gevoel vir die man gebruik? – Splagnitsomai! Die een deurlopende lyn in al hierdie verhale is dat God ons raaksien! En nie maar net koud en klinies nie, maar Hy splagnitsomai oor ons, Sy hart skeur en lek liefde oor ons!!

As die lewe ons leer om hart en harteloos te word, as die lewe ons leer om net vir onsself te leef, kom Jesus en draai alles om, draai dit om soos wat Sy ingewande omdraai en skeur oor ons! – Waar ons net donkerte sien, bring Hy lig! – Waar ons net dood sien, bring Hy lewe! – As die wêreld met sy geweld en intriges en rug stekery my siek maak, bring Hy genesing! – As ons alleen en God-verlate voel, bring Jesus vir ons die nabyheid van God, van God wat omgee vir ons, van God wie se hart breek vir en oor ons!

Wat vra dit van my?

In Amerika is daar ‘n oliemaatskappy wat se advertensie leuse op ‘n stadium was: “We don’t want to change the world, we just want to change your oil!” As ons so kla oor waar alles heengaan, oor hoekom alles verkeerd is, onthou bietjie die seuntjie se vissies en broodjies waarmee Jesus 5000 mense gevoed het! (Joh 6).

Ja, ek en jy kan dalk nie die wêreld verander nie, maar ek daag jou uit vandag, JY KAN VIR 1 PERSOON IETS BETEKEN! Jy kan vir een persoon bid. Jy kan omgee vir een persoon. Jy kan een persoon help om God se liefde raak te sien op die manier wat jy hom of haar behandel!

Na aanleiding van Matt 9:35-36, Luk 10:25-37 en Stephan Joubert: https://lewensentrum.org.za/alberton/preek/jesus-se-hart-lek-liefde/





Genesis 1 en 2, vir oulaas

19 08 2018

WereldbeeldHier is ‘n poging om iets van die leefwêreld wat die oorsprong was van die skeppingsverhale in Genesis 1 en 2 weer te gee.

Kan dit alles presies net so waar wees. Daar is dan so baie vrae oor hierdie vroeë teks.

Kom ons kyk maar net na een.

Hoekom is die volgorde van die skepping in Gen 1 en 2 verskillend?

Gen 1 – Lig – gewelf – droë grond en plante – son en maan – seëdiere en voëls – Landdiere en mens. Gen 2 – aarde en hemel – man – diere en voëls – vrou.

Om dit te antwoord, laat ons die vraag van ‘n ander kant af benader: Hoekom is daar twee skeppingsverhale in die Bybel? Ons moet weereens onthou dat mense in daardie tyd geskryf het met ‘n spesifieke doel. Hulle doel was NIE wetenskaplik soos ons dit verstaan nie. Die doel was om God se almag te bely, om te bely dat God geskep het en dit goed gedoen het. Dat alles en almal wat bestaan ons bestaan te danke het aan die genade en liefde van God. Gen 1 verduidelik hoe alle mense (nie net die koning nie!) na God se beeld geskep is. Gen 2 praat oor hoe die mens optree binne God se ruimte en tot Sy eer.

Nou hoekom dan Adam en Eva? Onthou eerstens dat die woord adam net die Hebreeuse woord vir “mens” is. Net so beteken “eva” “lewe” of “om te lewe”. Hebreeus as taal het eers vanaf so 2000vC ontwikkel. Wat in Gen 2 beskryf word is ‘n verduideliking van iets wat gebeur het VOORDAT Hebreeus nog as taal bestaan het. Wanneer Adam/Mens dan homself in Gen 2:23 verheug oor die vrou: “Hierdie keer is dit een uit myself, een soos ek. Daarom sal sy ‘vrou’ genoem word; sy is uit die man geneem” dan gebruik die Hebreeus die woorde “ish” en “isha” – man en vrou. Die woorde wat gebruik word dui bes moontlik doodgewoon op mense, dis nie voorname nie.

Hoekom is dit so? Hoekom word Genesis 1 en 2 op so ‘n manier vertel wat dit vir ons moeilik maak? Kom ek probeer die situasie aan die hand van ‘n paar stellings verduidelik, van dit sou julle al gelees het die afgelope paar weke.

1. Gen 1 en 2 stel nie belang in moderne wetenskap nie, weet niks van moderne wetenskap nie, en verduidelik die skepping aan die hand van hoe die mense van daardie tyd dit verstaan het.

2. Wat hieruit voortvloei is dat Gen 1 en 2 nie van 24 uur dae praat nie – volgens Gen 1:14 is die son en maan eers op die 4de dag geskep: “Toe het God gesê: “Laat daar ligte wees aan die hemelgewelf om dag en nag van mekaar te skei. Hulle moet ook as tekens dien om seisoene, dae en jare aan te dui.” Volgens hierdie vers is 24 uur dae eers op die 4de dag geskep!

3. Gen 1 en 2 kan nie gebruik word om evolusie te bewys of die teendeel, dat daar geen evolusie is nie, te bewys nie. Mense van duisende jare gelede het die ontstaan van alles, geïnspireer deur die Heilige Gees, beskryf in terme wat hulle verstaan het. Hulle het niks van evolusie of ander verduidelikings van die ontstaan van alles geweet nie. Dit was nie eers vir hulle ‘n vraag of God geskep het nie, dit was voor die hand liggend.

Die beeld wat ons uit Gen 1 en 2 kry, die beeld waaraan ons as God se geliefdes moet vashou, is die beeld van ‘n “hands-on” God wat die hele heelal, maar spesifiek die mens, met liefdevolle sorg skep. En daardie beeld verander nooit in die Bybel nie! Om die waarheid te sê, in die koms van Jesus, in dit wat Hy vir ons doen, word God se sorg net nog verder bevestig en uitgebeeld.

En dit is die kern van Genesis 1 en 2. God gee om. God versorg. God maak vir ons ruimte om Hom te dien en eer, om Sy verteenwoordigers te wees.

Image:  Hubbard, S., Ritzema, E., et al. with Logos Bible Software and KarBel Media, 2012. Faithlife Study Bible Infographics, Bellingham, WA: Logos Bible Software.

Meer om te lees: Walton, John H. :  “The Lost World of Genesis One: Ancient Cosmology and the Origins Debate”  en “The Lost World of Adam and Eve: Genesis 2-3 and the Human Origins Debate”





Genesis 2 – Rus?

12 08 2018

WereldbeeldHier is ‘n poging om iets van die leefwêreld wat die oorsprong was van die skeppingsverhale in Genesis 1 en 2 weer te gee.

Genesis 2:2 :”Op die sewende dag was God reeds klaar met die skeppingswerk en het Hy gerus na al die werk wat Hy gedoen het.”

Rus. Rustig. Rus en vrede. Rus ‘n bietjie. Is dit nie baiemaal ons versugting nie? Ek onthou nog een van my proffies wat gesê het vakansie is ‘n tyd van rus, ‘n tyd van lê!

Baiemaal kyk ons na die einde van die eerste skeppingsverhaal en sien dat God gerus het, en dink dan dat God OPGEHOU het om iets te doen, dat God nou die skepping gelos het om op sy eie aan te gaan. In ons kultuur is dit ‘n gedagte wat sterk leef. Daar is ‘n gedagte wat al van die tyd van Isaac Newton en René Decartes kom dat God die wêreld gemaak en aan die gang gesit het soos ‘n horlosiemaker. Nou loop als maar op sy eie voort. God RUS nou, sit nou maar en hou die wêreld net dop. ‘n Gedagte wat uitgebeeld word in Bette Midler se liedjie – “God is watching us from a distance”.

Gelukkig is dit ‘n heel verkeerde verstaan van Gen 2:1-4! Kom ek probeer dit verduidelik met ‘n voorbeeld. As jy verhuis, trek, is daar ‘n klomp goed wat gebeur.  Dis inpak, bokse orals. Wanneer jy by die nuwe woning aankom is dit chaos. Daar is bokse orals, dit voel dat jy nooit klaarkry met uitpak, met wegpak nie. As als uiteindelik klaar is, sit jy nie net nie. Jy begin funksioneer in die huis. En dit is die beeld van Genesis 1-2, van die eerste skeppingsverhaal.

God het orde geskep, God het alles op plek gestel om te funksioneer, en nou funksioneer God binne Sy skepping.

Hierdie selfde beeld kry ons in Jesus se woorde. In Matt 11:28 sê Hy: “Kom na My toe, almal wat uitgeput en oorlaai is, en Ek sal julle rus gee.” Nie ‘n rus om agteroor te sit en niks te doen nie, maar ‘n rus waarin ons tyd en geleentheid het om tot Sy eer te leef. Ook die skrywer van Hebreërs 4 sien die Sabbats-rus wat op gelowiges wag as ‘n geskenk van God, ‘n tyd waarin ons Hom kan loof en eer. En al die voorbeelde bou op die manier waarop Eksodus na Gen 2:1-4 kyk. Na die slawerny in Egipte, waar daar geen rus was nie, word die 7de dag as rusdag ingestel. NIE as ‘n straf of selfs ‘n bevel nie, maar as ‘n GESKENK. Jy wat 350 jaar lank nooit rus geken het nie, kry nou ‘n dag waarop jy rus van jou normale taak en jouself opnuut kan wy aan God. Dat jy kan funksioneer soos God jou geskep het, as Sy verteenwoordiger.

Vir die ander volke van die Ou Nabye Ooste, soos die Babeloniërs, was rus net iets wat die gode toegekom het. En hulle het dit gekry omdat die mense hulle moes dien soos slawe.

Die beeld van die Bybel is TOTAAL anders! God skenk aan ons Sy rus. Wanneer ons dan hierdie rus wat God skenk geniet, is dit beide ‘n teken dat God vir ons sorg (want ons hoef nie altyd te werk nie) en dit is ‘n getuienis van God se versorging, genade en liefde. Van hoe God nog steeds funksioneer binne Sy skepping.

Image:  Hubbard, S., Ritzema, E., et al. with Logos Bible Software and KarBel Media, 2012. Faithlife Study Bible Infographics, Bellingham, WA: Logos Bible Software.

Meer om te lees: Walton, John H. :  “The Lost World of Genesis One: Ancient Cosmology and the Origins Debate”  en “The Lost World of Adam and Eve: Genesis 2-3 and the Human Origins Debate”





Genesis 1 – Onwaar?

15 07 2018

WereldbeeldHier is ‘n poging om iets van die leefwêreld wat die oorsprong was van die skeppingsverhale in Genesis 1 en 2 weer te gee.

“Die Bybel is onwaar en onbetroubaar” skryf Prof. Jurie van den Heever in sy boek “Wat moet ons met ons kerk doen?” Hy baseer sy stelling daarop dat sekere goed in die Bybel beskryf word op ‘n manier wat ons vandag weet nie so is nie, bv die maan word as ‘n ligbron beskryf terwyl ons vandag weet dit weerkaats net die son se lig.

Is dit egter hoe ons die Bybel die denke van die Ou Testamentiese mense moet verstaan? Onthou, daar is niks in die Bybel geskryf wat verder gaan as die verstaan wat die mense van daardie tyd van die heelal gehad het nie! Kom ek sê dit weer, ons kry nie in die Bybel wetenskap wat verder gaan as die mense van daardie tyd se verstaan nie!

Wat bedoel ek hiermee? Vers 6 van Gen 1 sê: “Toe het God gesê: “Laat daar ’n gewelf wees tussen die waters om die waters van mekaar te skei.”

Die ‘83 vertaling praat van ‘n “gewelf”, die ‘53 van ‘n “uitspansel”, die Engels van “expanse” of “vault”. Die Boodskap praat van ‘n “soliede struktuur”, die Nuwe Lewende Vertaling van ‘n “hemelkoepel”. Mens hoor ook soms die woord “firmament” in hierdie verband. Net die klomp vertalings wys dat die Hebreeuse woord “raqîa” (wat met hierdie woorde vertaal word) nie so eenvoudig is om te vertaal en te verstaan vandag nie.

Die ou Hebreërs het die heelal verstaan soos die ander mense rondom hulle. Die wêreld was eintlik gevaarlik en wil jou doodmaak. As ons nou na “raqîa” op ‘n letterlike materiële vlak kyk, dan moet ons sê, die aarde is plat en daar is ‘n soliede koepel struktuur wat die waters van chaos weg hou van ons! (Kyk na die prentjie bo-aan). En ons WEET vandag daar is nie so iets nie.

Maar vir die mense van die vroeë tyd was “raqîa” iets funksioneel, iets wat God gebruik het om die wêreld te orden, om chaos en gevaar weg te hou en die wêreld se ritmes van reën en seisoene te orden en bepaal. God moes jou beskerm. Dis ‘n vreemde wêreld vir ons, maar as ons dit nie verstaan nie, verklaar en verstaan ons die Bybel verkeerd!

Vir die mense van daai tyd het die materiële eienskappe van ‘n ding nie saak gemaak nie (is dit hard, sag, vloeistof, gas, ens), wat saak gemaak het is die FUNKSIE van die ding. En vandag nog bely ons dat God ons lewens en hierdie wêreld in Sy hand hou. Ons verstaan van HOE Hy dit doen is net ANDERS as die mense van die vroeë tyd.

So, die Bybel is nie onbetroubaar en onwaar as ‘n mens dit korrek binne sy tyd se kultuur en verstaan van die heelal lees nie.

As ons dit dan nou binne sy kultuur verstaan, hoe “vertaal” ons dit na ons kultuur en kennis vandag? Want dit is nie net ‘n taal wat vertaal moet word nie, maar ‘n hele leefwêreld en kultuur.

Miskien moet ons die vraag omdraai? Wat is daar wat jou vandag die bangste maak? Politieke onrus? Finansiële onsekerheid? ‘n Toekoms vir jou kinders? Jou gesondheid? Jou huwelik? Die Woord kom herinner ons dan dat desnieteenstaande dit waarvoor ons bang is, dit wat ons in die nag laat wakker lê, God nog steeds daar is, dat Sy “Hemelkoepel” Sy “raqîa”, daar is om ons te beskerm, dat Sy genade en liefde nog elke dag daar is vir ons.

Image:  Hubbard, S., Ritzema, E., et al. with Logos Bible Software and KarBel Media, 2012. Faithlife Study Bible Infographics, Bellingham, WA: Logos Bible Software.

Meer om te lees: Walton, John H. :  “The Lost World of Genesis One: Ancient Cosmology and the Origins Debate”  en “The Lost World of Adam and Eve: Genesis 2-3 and the Human Origins Debate”