Matteus 10:40-42 God is met jou teenwoordig.

28 06 2020

Goeiemôre! Die vierde Sondag van Koninkrykstyd! Baie seën en ‘n goeie familietyd julle toegewens.

Sit saam met jou gesin, steek ‘n kers aan om julle aan die teenwoordigheid van die Heilige Gees te herinner, bid saam en volg dan die stappe hieronder.

Hier is ‘n Onse Vader gebed idee vir die kinders en kleinkinders.

Hier is ‘n lied wat julle voor die tyd kan saamsing!God is hier teenwoordig.(Die video sê Retief Burger, maar dis eintlik Liza Liversage wat sing)

Vandag se teks is Matteus 10:40-42

Die video op YouTube

Vir Audio alleen as jou data min is – by Anchor, Spotify of Apple Podcasts.

Video op ons kerk se direkte lyn na die oordenking

Onse Vaderdeur Kevin Leo as ‘n lied om na die tyd na te luister.

Seën en sterkte vir die dag! Bid vir mekaar, ons land, almal wat moet werk en bly veilig!

TEKS: Matteus 10:40-42

Direkte Vertaling: “40 “Wie julle ontvang, ontvang My, en wie My ontvang, ontvang Hom wat My gestuur het. 41 Wie ‘n profeet ontvang omdat hy ‘n profeet is, sal die beloning van ‘n profeet kry, en wie ‘n regverdige ontvang omdat hy ‘n regverdige is, sal die beloning van ‘n regverdige kry. 42 En wie aan een van hierdie geringes ‘n beker koue water gee om te drink, bloot omdat hy ‘n dissipel is — Amen, Ek sê vir julle: Hy sal beslis nie sy beloning verbeur nie.”

Wat hoor jy as jy na hierdie woorde luister? Kan ek probeer raai? Die meeste van ons hoor twee goed dadelik. Die eerste is die fokus op die beloning, en tweedens hoor ons hierdie woorde as ‘n opdrag. ONS moet ander ontvang.

Is ek dalk reg? Hoor jy dit as ‘n opdrag? EK moet ander ontvang, verwelkom, dan is daar ‘n beloning. Ek moet goed wees vir ander, ek moet, al is dit net met ‘n beker koue water, vir ander sorg.

Wat daarvan as dit dalk nie is wat daar staan nie? Ons lees so maklik vers 40 se klem mis: “Wie julle ontvang, ontvang My, en wie My ontvang, ontvang Hom wat My gestuur het”. Jesus plaas Sy hoorders hier nie in die posisie van hulle wat gasvryheid aanbied nie, maar as diegene wat gasvryheid ontvang! Mense wat ontvang word, wat verwelkom word, aanvaar word, welkome gaste is.

Nou klink die teks sommer anders! Veral as ons onthou dat gasvryheid in die antieke wêreld ‘n baie belangrike saak was. Jy het nie net die persoon wat voor jou staan verwelkom nie, maar die gemeenskap en die familie wat die persoon verteenwoordig ook. In terme van hierdie teks kan jy sê dat as jy ‘n volgeling van Jesus verwelkom, verwelkom jy Jesus self asook die Een wat Hom gestuur het, die Vader.

So, veel eerder as ‘n bevel om ander te verwelkom, is hierdie teks ‘n belofte. As julle – Jesus se volgelinge – verwelkom word, bring julle Jesus en die Vader se teenwoordigheid in daardie huis in.

Skielik raak die vraag nie of EK ander verwelkom nie, maar of my teenwoordigheid iets van God se teenwoordigheid vir ander bring. Dit is ‘n BAIE MOEILIKER saak as om net ander te verwelkom! Onthou die konteks van hierdie hoofstuk. Vanaf vers 5 lê Jesus al klem op die feit dat die dissipels gestuur word, “soos skape onder wolwe” in (:16), en as gestuurdes bring hierdie dissipels iets van God se teenwoordigheid met hulle saam.

Wat beteken dit vir my elke dag se lewe? Wat beteken dit vir my omgang met ander? Wat sê dit vir ons oor kerk van Christus wees?

– Ek dink dit vertel ons dat ons werk nie binne die vier mure van die kerkgebou is nie. Ons werk, ons christen-wees, ons getuie-wees, is buite by die werk, in die dorp, tussen mense. En dis nie altyd lekker of maklik nie. Ons hou van in beheer wees, maar nou is ons aan ander se ontvangs uitgelewer. En daardie ontvangs is nie altyd vriendelik nie! In hierdie selfde hoofstuk waarsku Jesus dat sommige ons nie gaan ontvang nie, dat sommige vyandig gaan wees. Tog stuur Hy ons nog steeds!

Hoe sal die wêreld rondom my lyk as ek elke interaksie met ander sien as die plek waar my teenwoordigheid iets van God se teenwoordigheid wys?





Diakonos en doulos?

23 09 2019

In ‘n vorige blogpost (Mislukte staat en gelowiges) het Prof Jurgens Hendriks gesê: “Maar die grootste geheim van Jesus se lewe kyk ons die hele tyd mis. Hy het ‘n dienskneg gebly en nooit die onbeskryflike krag waaroor hy beskik het, tot sy eie voordeel aangewend nie. “

In ‘n land en ’n wêreld wat in ‘n leierskapskrisis verkeer, is daar nogal baie in daardie woorde te hore. Hoe lyk so ‘n dienskneg leier soos Jesus? Is dit enigsins prakties om so te probeer leef in ons moderne wêreld?

In Markus 10:33-45 hoor ons hoe Jesus presies hierdie saak aanspreek. En dis nie ‘n lekker tipe van reis nie.  Hoor bietjie mooi wat sê Jesus, kyk hoe lyk Sy roete na leierskap:

– eers ‘n kruis, dan ‘n kroon

– eers ‘n beker, dan ‘n troon

– eers ‘n kruis, dan ‘n kroon: Mark 10:33-34: “Kyk, ons gaan nou Jerusalem toe. Daar sal die Seun van die mens aan die priesterhoofde en skrifgeleerdes oorgelewer word, en hulle sal Hom tot die dood veroordeel en Hom aan die heidene uitlewer. Dié sal met Hom spot en op Hom spoeg en Hom slaan en Hom doodmaak. En drie dae later sal Hy uit die dood opstaan.”

Die opstanding, die herlewing, die verheerlikte liggaam, die KROON, dit alles kom eers NA die KRUIS. Ons spot baie met vandag se jongmense wat nie lus is om hulself op te werk nie, hulle wil sommer dadelik begin met die BMW en die kantoor op die hoek met die uitsig… 

Klink vir my van Jesus se dissipels was ook so!  Luister bietjie na Markus 10:35-37 “Jakobus en Johannes, die seuns van Sebedeus, kom toe na Jesus toe en sê vir Hom: “Here, ons wil graag hê U moet vir ons doen wat ons U gaan vra.”

“Wat wil julle hê moet Ek vir julle doen?” het Hy hulle gevra.

Hulle het Hom geantwoord: “Wanneer U as koning heers, laat ons dan langs U sit, die een aan u regterhand en die ander een aan u linkerhand.

Jesus het NOU NET met hulle gepraat oor dood en spot en slaan en kruis, en hulle hoor Hom nie! Hulle wil dadelik die BMW en hoekkantoor hê! Maar Jesus se roete loop via ‘n kruis, via ‘n lydensbeker…

– eers ‘n beker, dan ‘n troon: Mark 10:38-39 “Julle weet nie wat julle vra nie,” sê Jesus vir hulle. “Kan julle die lydensbeker drink wat Ek drink, of met die doop gedoop word waarmee Ek gedoop word?” 

“Ons kan,” sê hulle vir Hom.

Daarop sê Jesus vir hulle: “Die beker wat Ek drink, sal julle drink, ja, en met die doop waarmee Ek gedoop word, sal julle gedoop word.”

Jesus se roete loop via ‘n lydensbeker.

En dan doen Jesus Sy bes om hulle te laat verstaan: Mark 10:42-45: “Jesus roep hulle toe nader en sê vir hulle: “Julle weet dat dit by die nasies so is dat hulle sogenaamde regeerders oor hulle baasspeel en dat hulle groot manne die mag oor hulle misbruik. Maar by julle moet dit nie so wees nie. Elkeen wat in julle kring groot wil word, moet julle dienaar wees; en elkeen onder julle wat die eerste wil wees, moet julle almal se dienaar wees. Die Seun van die mens het ook nie gekom om gedien te word nie, maar om te dien en sy lewe te gee as losprys vir baie mense.

En die woorde wat Jesus gebruik is praat hard en duidelik.

In :43: As jy MEGAS (groot) wil wees, moet jy DIAKONOS (bediende) wees!

In :44: As jy PROTOS (eerste) wil wees, moet jy DOULOS (slaaf) wees.

“By die nasies” (:42) en by ons en orals in die wêreld speel regeerders baas en misbruik hulle mag – selfs in Jesus se tyd al! Ongelukkig het die kerk nie mooi geluister na Jesus se woorde nie en hierdie magsmisbruik en baasspelerigheid sien ‘n mens ook in die kerk van Christus deur die eeue.

Maar dit hoef nie, MAG nie so wees by ons nie!!  Paulus skryf aan die Korintiërs (2 Kor 4:5) die volgende: “Ons verkondig nie onsself nie, maar Jesus Christus as die Here, en onsself as julle dienaars (doulos/slaaf) ter wille van Jesus.”

Die woorde van Jesus aan die seuns van Sebedeus het waar geword, vir Jakobus al omstreeks 41nC toe Herodes hom laat doodmaak het (Hand 12:2), maar ons glo nog steeds dat ons eerder MEGAS en PROTOS moet wees.

Hoe leef ‘n mens in VANDAG se lewe as diakonos en doulos?

Elkeen se omstandighede verskil, maar so paar idees om die gedagtes aan die gang te sit…

   • Mense te respekteer deur hulle op hulle naam te noem en tyd te maak om na hulle te luister;

    • Mense te respekteer deur hulle eerlik en opreg en met sagmoedigheid te behandel as gelykes;

    • Groet ons mense met ‘n vriendelike gesig? 

    • Is ons bereid om dit te doen al is ons nie lus nie? 

    • Of is ons bang om iets van onsself, miskien ons tyd te offer? 

In sy boek “Kry Styl“, skryf Stephan Joubert op bl 84 die pragtige verhaal van hoe ‘n 2 liter Coke en ‘n bietjie geld dié dag in Upington van hom wat Stephan is, ‘n “engel” gemaak het vir mense wat warm en dors was. Jy hoef nie onmiddelik die wêreld te verander nie, maak net ‘n verskil in EEN persoon se lewe!

Geïnspireer deur Prof Jurgens Hendriks met die gebruik van insigte van Stephan Joubert tydens ‘n werkswinkel te Oos-Londen 22-24 Julie 2019 





” . . . it’s all a miracle.”

16 09 2019

In die vorige blogpost het ek Prof Jurgens Hendriks se preek geplaas oor hoe om sout vir die aarde en lig vir die wêreld te wees in die omstandighede waarbinne ons leef. In die week daarna  lees ek ‘n nuwe boek van Nelus Niemandt met die tema: “Egte lewe waar jy is”. En hou toe stiltetyd aan die hand van Hebreërs 12:22-24, 28 waarin die skrywer probeer troos en leiding verskaf aan ‘n groepie Joodse Christene wat in uitdagende tye leef. Miskien wil God iets vir ons sê rakende die tyd waarin ONS leef!

Hierdie gelowiges aan wie hierdie brief gerig is, worstel daagliks met ‘n verskeidenheid beproewings, onsekerhede en bekommernisse. Nou twyfel hulle of Jesus se verlossing regtig ‘n verbetering aan hulle daaglikse lewe maak. Uiteindelik bevraagteken hulle die waarde van hulle geloof, hulle dryf weg van die Here en sy kerk en verval in ongeloof. Klink dit half bekend?

Waar is God binne die chaos in ons dorpe, land en wêreld? Die Hebreërskrywer wil hulle bemoedig en aanspoor tot volharding in geloof en om vanuit dié geloofsverhouding ‘n verskil in die wêreld te maak! Omdat hy ons hiervan wil oortuig, vra hy dat ons terugdink aan die Paasgebeure wat radikale verandering in ons geloofslewe gebring het.

Voor Paasfees, in die Ou-Testamentiese tye, het die hoëpriester een maal per jaar versoening vir die Israeliete se sondes gedoen. Daarvoor het hy ‘n dier op die altaar geoffer. Maar die Paasgebeure het dit “beter” gemaak. Jesus het Homself eenmalig en genoegsaam aan die kruis op Golgota geoffer. Nou is die kloof tussen God en ons wat deur die sonde veroorsaak is, finaal oorbrug. Ons kan lewe met nuwe hoop ten spyte van ons daaglikse stryd. Hoop wat ons daartoe lei om God uit dankbaarheid te dien met ons hele lewe, want dit is sy wil (Heb 12:28). Dit is ‘n opdrag van die Here self (Matt 28:19) om ‘n verskil te maak in die lewe van alle mense (Hand 1:8)!

Tydens ‘n onderhoud met Golda Meir vertel die wêreldbekende Joodse pianis/komponis, Arthur Rubenstein dat “when I received Yeshua Hamashiach (Jesus the Messiah) into my heart, my life was changed. Ever since then I have experienced joy and peace”. Dan sê hy verder: “Now I am able to speak, to see, to hear, to walk, to have music and paintings . . . it’s all a miracle.”

Dit vra dat ons as gelowiges in hierdie wêreld instap en ‘n verskil gaan maak. Dit is tyd om op te hou vaskyk teen ons eie swaarkry en te besef ‘n groot groep Suid-Afrikaners het nie die voorreg om te werk, of om kos op die tafel te hê, of om lopende water en spoeltoilette in hulle skole te hê nie.

Ons moet nie bloot polities daaroor dink nie, maar eerder een ete per week vas om die kos wat ons sou eet met nagmaal kerk toe bring vir uitdeel aan swaarkry-mense. Dit is ironies dat Moslems ons hierin tot voorbeeld is! Mens kan met jou eie lewe en jou eie beperkte vermoë geweldig baie doen om ander te help en by te staan.

Maar dan moet ons met ander oë kyk, met God se oë kyk. As ek na my dorp kyk, wat sien ons? Net verval, moeilikheid? – Watter tekens van nuwe lewe sien jy in jou dorp? – Watter tekens van verlossing en herstel is sigbaar? – Is daar iets te sien van liefde en sorgsaamheid? Wat bring jy hiervan na vore?

Met stof van https://seisoenvanluister.co.za en geïnspireer deur Prof Jurgens Hendriks.





Esegiël skryf nie Kinderbybel taal nie!

12 08 2019

Esegiël 16 is nou een van daardie gedeeltes in die Bybel wat jy NIE in die Sondagskool klas lees nie. Jy sal dit ook nie in ‘n Kinderbybel kry nie! Iemand van ‘n sensitiewe konstitusie kan heeltemal onthuts raak as mens sulke taal in die kerk lees!

Esegiël was ‘n profeet wat in Babilon opgetree het vanaf so omtrent 593vC. Hy praat hard met die Israeliete oor hoekom hulle in hierdie penarie van ballingskap sit. Sommige van sy beelde is nie vir sensitiewe ore bedoel nie! Hy begin sommer in vers 3 met ‘n verwysing na die oorsprong van Jerusalem, wat vir ‘n trotse Jood glad nie lekker sou gewees het om te hoor nie. Dit was nie oorspronklik ‘n Israelitiese stad nie. Dawid het dit van die Jebusiete afgeneem (Josua 18:28). Met hierdie verwysing spreek Esegiël hulle trots vir hulle stad aan.

En dan wys hy hulle nog ook daarop dat hulle glad nie suiwer van ras is nie! “Jou pa was ‘n Amoriet, jou ma ‘n Hetiet.” (:3) Al hulle trots, al hulle sekerhede word deur Esegiël onder hulle voete uitgeruk. Dan verduidelik die Here deur Esegiël vir hulle hoe Hy hulle versorg het as pasgebore babas toe hulle weggegooi is (:5) Tog het hulle skandelose dade uitgevoer deur hulle eie kinders weg te gooi deur hulle aan afgode te offer. Hulle was slegter as prostitute, want hulle het ander betaal om skandelik met hulle om te gaan! (:31-33). Dit alles ten spyte daarvan dat die Here hulle oorlaai het met geskenke, hulle versorg het. (:13-14).

As ‘n soort kersie op die koek, vergelyk die Here hulle selfs met Sodom – DIE toonbeeld van sonde in die Ou Testament – “So seker as Ek leef,” sê die Here my God, “jou suster Sodom en haar dogters het nie gedoen wat jy en jou dogters gedoen het nie. Jou suster Sodom se sonde was dat sy en haar dogters selftevrede en rustig in hoogmoed en oorvloed geleef het en vir die mens in nood en die arme niks oorgehad het nie.” (:48-49)

En dan, net soos mens dink daar is geen salf aan hulle te smeer nie, hulle is dan selfs ERGER as Sodom! Dan kom die Here vanaf vers 60 en belowe nog steeds Sy genade en liefde. Beloof Hy om nog steeds aan die verbond getrou te bly, al het hulle dit minag.

Wat ‘n gedeelte! Nou wat beteken iets wat omtrent 2600 jaar gelede geskryf is vir my vandag? Ek was geskok toe ek lees oor wat die Here beskou as verkeerd: “Jou suster Sodom se sonde was dat sy en haar dogters selftevrede en rustig in hoogmoed en oorvloed geleef het en vir die mens in nood en die arme niks oorgehad het nie.” Trots, hoogmoed, vraatsug, verdrukking van mense, dit was Sodom se sondes, en Israel was nog baie erger!

‘n Mens hoef nie ver in vandag se samelewing te soek vir hierdie goed nie, ons koerante en nuusberigte is vol daarvan en nog baie meer. Hoe lyk God se boodskap vir mense wat Hom verwerp, wat mekaar onderdruk, wat niks omgee nie? Die ongelooflike antwoord kom in vers 63 na vore: “Ek gaan My met jou versoen ten spyte van alles wat jy gedoen het” Die NIV sê: “I (will) make atonement for you for all you have done” En dit is presies wat ons in Markus 10:45 sien: “Die Seun van die mens het ook nie gekom om gedien te word nie, maar om te dien en sy lewe te gee as losprys vir baie mense.” En dit gebeur, soos Romeine dit stel, sonder dat ons nou eers “goeie mense” moet word: “Maar God bewys sy liefde vir ons juis hierin dat Christus vir ons gesterf het toe ons nog sondaars was.

Ten spyte van ons trots, hoogmoed, vraatsug en neerkyk op ander, is God se arms nog steeds oop vir ons! Hoe lyk jou arms? Jou trots?





‘n Dolle gejaag!

5 08 2019

Angs, stres, bekommernis, sommer normale, alledaagse dinge wat deel is van ons lewens. Dan sê ons sommer gou dis deel van die moderne lewe. Ons moet dit maar so aanvaar. Maar is dit so?

In Eksodus 5 lees ons die gebeure in die aanloop tot die Eksodus. Farao laai ekstra werk op die Israeliete, en die opsigters stres hulle dood. Inderwaarheid sê hulle vir Moses en Aäron: ““Mag die Here julle straf omdat julle ons naam sleg gemaak het by die farao” (:21).

En hoekom was al die werk in die eerste plek nodig? Hierdie slawe moes bakstene maak waarin Farao sy surplus kon stoor (Eks 1:11), en dit was ‘n nimmereindigende siklus. Hier was nie plek vir rus nie, net werk, werk, werk! Selfs in daai tyd was daar stres! Farao was ‘n slaaf van sy eie sukses, want hy en die opsigters onder hom was vasgevang in ‘n sirkel van werk, Hulle kon nie rus nie, want die werkers kon nie rus nie.

In hierdie sirkel van moegheid en oorwerk kom die God van die brandende bos skielik! (Eks 3). Hy lei hulle uiteindelik uit Egipte, en gee vir hulle ‘n manier van in vryheid lewe – die 10 gebooie (Eks 20). Hier manier van lewe begin deur hulle daarop te wys dat God nie soos die Egiptiese gode is nie – “Jy mag naas my geen ander gode hê nie” (Eks 20:3). En dan sommer gou-gou, in die 4de gebod, kom die wonderlike woorde: Ses dae moet jy werk, maar op die 7de mag jy geen werk doen nie! Die sirkel van werk, werk, werk word verbreek!

Jesus het hierdie probleem baie goed raakgesien, en som dit op in Matt 6:24: ““Niemand kan vir twee base tegelyk werk nie. Hy sal óf die een minder ag en die ander een hoër, óf vir die een meer oorhê en die ander een afskeep. Julle kan nie God én Mammon dien nie.” Mammon is ‘n harde baas, soos Farao al geleer het, daarom dat Jesus dan dadelik oorgaan om oor bekommernis te praat: :“Daarom sê Ek vir julle: Moet julle nie bekommer oor julle lewe, oor wat julle moet eet of drink nie, of oor julle liggaam, oor wat julle moet aantrek nie” (:25) Die pad van mammon is die pad van eindelose gesoek na meer, ‘n pad van nooit genoeg hê nie, ‘n pad van nooit goed genoeg wees nie, van eindelose rusteloosheid, ‘n pad sonder ‘n Sabbatsrus. Dit is ‘n pad sonder God.

In ‘n sin kom sê Jesus ons moet kies watter god ons wil dien – die god van rusteloosheid en stres, of die God wat rus (Gen 2:2) Jesus kom stel dit ook op nog ‘n ander manier in Matteus 11:28-30: “Kom na My toe, almal wat uitgeput en oorlaai is, en Ek sal julle rus gee. Neem my juk op julle en leer van My, want Ek is sagmoedig en nederig van hart, en julle sal rus kry vir julle gemoed. My juk is sag en my las is lig.” Ons dien ‘n God wat rus en vir ons laat rus, want ons lewens is in Sy hande. Hy sorg, daarom hoef ons nie in bekommernis te verval nie.

Dit is die keuse, ‘n keuse tussen rusteloosheid of rustigheid. ‘n Keuse tussen ‘n dolle gejaag en ‘n fees! (Eks 5:1). Want sien, die “normale” bekommernis en stres, is ten diepste ‘n teken dat God in ons gedagtes te klein is. Ons dink ten diepste nie dat Hy in staat is om vir ons te sorg nie. Daarom raak die keuse tussen rusteloosheid en rustigheid ‘n geloofskeuse: Vertrou ons God of nie?

Na aanleiding van Eksodus 5:1-18 , Matteus 6:24-34 en Walter Brueggemann: Sabbath as Resistance