Kom ons eet lekker!

24 12 2014

KosWat is dit met ons mense en kos? Dit is in alle kulture baie belangrik. “Die Indiese antropoloog prof Gheevargese Maharajah gee byvoorbeeld ’n beskrywing van die Renakirfa se diereoffer-ritueel wat hy uit sy eie kwalitatiewe navorsing aanhaal: “The preparation of a person for this ritual consists of the drinking of holy alcoholic potions. These potions are usually prepared by the designated “medicine”-man, and help participants to achieve a semi-trance like state. The focal point of this ritual is a fire, around which all participants gather. When most have reached this consciously altered state, numerous animal sacrifices are conducted and afterwards consumed by the tribe… Whilst conducting my research, I found this ritual to be a thought-provoking window into the heart of the Renakirfa culture, showing for example a very patriarchal society, exclusivity along racial lines (apparent from the way in which I struggled to gain access into this ritual in order to conduct my qualitative research) and abundant wealth (apparent from the presence of the huge amounts of meat and potion and the absence of the underprivileged). The only aspect that I still find very puzzling is the meaning of (so familiar in my own Indian culture) the discussion the men had about Eastern spices during the height of their trance. A discussion about a so-called “Currie Cup”.” (Cas Wepener. “Aan tafel met Jesus.”)

Vir iemand van buite kan ons eetgewoontes werklik soms lyk na ‘n offer, na een of ander god wat ons aanbid. Ander tye lyk dit weer asof ons kos slegs as petrol vir die lyf sien as ons haastig ontbyt gryp of sommer voor die TV neerplak om gou iets te eet.

Selfs in Jesus se tyd was daar verskillende maniere van kyk na kos – aan die eenkant was daar die Fariseërs wat oorboord gegaan het met die Joodse wette rondom vas en dan neergesien het op diegene wat dit nie soos hulle gedoen het nie. Daar was ook mense wat hulle te buite gegaan het aan kos, daarvan lees ons in Korintiërs. En iemand soos Jesus, wat nie die Fariseërs se beheptheid met vas gedeel het nie, en kos geniet het? Hy word uitgekryt as ‘n vraat en wynsuiper!

Hierdie tyd van die jaar word nie verniet “silly season” genoem nie. ‘n “Silly season” waarin ‘n groot klomp van ons fokus op kos is, en BAIE daarvan!

Vir my lyk dit of ons manier van met kos omgaan een van die simptome is van als wat verkeerd is in ons siening van Kersfees. Daar word beplan, gekoop, oordadig voorberei, en dan baiemaal ‘n klomp kos weggegooi. Nou Kersfees sluit nie verniet die woord FEES in die naam in nie! Dit is ‘n feestelike tyd. En ons as mense koppel nou maar eenmaal lekker eet en drink aan feestelikheid, en dit is heeltemal reg so. Het Jesus dan nie self wyn gemaak vir ‘n troue nie? Maar is dit AL waaroor dit gaan? Te veel eet?

As ek kyk na die beskuldiging teen Jesus rondom kos dan is dit nie soseer dat Hy te veel geëet het nie, eerder dat Hy, volgens die “mense”, saam met die verkeerde mense geëet het! “Hierdie man ontvang sondaars en eet selfs saam met hulle.” (Luk 15:2).  ‘Kyk daar, ‘n vraat en ‘n wynsuiper, ‘n vriend van tollenaars en sondaars.’ (Luk 7:34).

Hoe eet ons? Daar is die “Renakirfa” ritueel wat ons aan die begin gelees het, daar is die werk toe hardloop sonder ontbyt omdat ons laat is, daar is die neer plak voor die TV en eet sonder om ‘n woord met my huismense te wissel. Is dit wat God verwag, is dit hoekom Hy vir ons smaakkliere gegee het om kos mee te kan geniet?

Jesus se optrede wys ‘n paar goed uit. Dit wys uit dat ons nie van kos ‘n afgod moet maak nie (deur te veel of te min te eet nie!), dit wys dat kos ‘n geskenk uit God se hand is. Bowenal wys dit egter uit dat kos ‘n geleentheid is om te bou aan die verhoudinge in ons lewens. Verhoudinge wat begin daar waar  ons as gesin kos saam gebruik.

Wat moet ek onthou in hierdie Kerstyd rondom ons maaltye?

  • Onthou dat kos genade is – Genade beide in die ontvang daarvan in afhanklikheid van God, maar ook in hoe ons ander seën met die genade wat ons ontvang uit God se hand.
  • Kos bou gemeenskap. As jy dink aan lekker tye saam met jou familie of vriende is ek seker dat ‘n maaltyd iewers daar gaan wees. Moenie net wag om verhoudinge te bou op spesiale geleenthede nie, jou ontbyt, aandete, elke maaltyd saam met jou gesin is ‘n tyd van feestelikheid.
  • Kos herinner ons aan Jesus wat ons red. Ons het van ‘n maaltyd saam met Jesus ‘n ritueel gemaak met ‘n klein stukkie brood en klein slukkie wyn. Elke maaltyd kan en moet egter ‘n herinnering wees aan wat Jesus vir ons gedoen het uit genade, aan God se liefde vir ons wat dit moontlik gemaak het. Aan die Gees wat ons nou daaraan herinner.
  • Kos is deel van ons uitreik na ander. Soos Jesus ons nooi om ‘n maal saam met Hom te deel, so moet ons hierdie genade verder uitdra.

In Lukas 7 tree die gasheer glad nie soos ‘n gasheer op nie. Jesus se voete word nie gewas nie, Hy word nie eer betoon nie. Dit word oorgelaat aan iemand wat besef hoe gebroke en verwerplik sy is om aan Jesus hierdie eer te betoon.

Hoe betoon jy eer?

(Na aanleiding van Lukas 7:33-39, 15:1-2)





Jesus bid vir jou!

20 05 2012

Na aanleiding van Joh 17:6-23

Ons ken almal die “Onse Vader”, die modelgebed, of soos dit in Engels bekend staan, “The Lord’s Prayer”. Wanneer ons bid, dan probeer ons dit as ‘n model gebruik vir hoe om te bid. Hoeveel van ons besef egter dat daar nog ‘n “Lord’s Prayer” is, ‘n gebed waar Jesus nie vir ons leer hoe om te bid nie, maar om spesifiek VIR ons te bid.

:9-11b: “Ek bid vir hulle. Ek bid nie vir die wêreld nie maar vir dié wat U My gegee het, omdat hulle aan U behoort. Almal wat aan My behoort, behoort aan U; en wie aan U behoort, behoort aan My; en Ek word deur hulle verheerlik. Ek bly nie langer in die wêreld nie, maar hulle bly nog in die wêreld. Ek kom na U toe.”

Miskien gee ons nie so baie ag aan hierdie gebed nie, omdat dit nogal moeilik geskryf is. Waar die Onse Vader lekker vloei, duidelik uiteengesit is, is hierdie gebed van Jesus moeilik om te lees, met elke sinsnede wat eintlik iets sê. Gelade woorde.

Kom ons probeer egter dieper kyk, kom ons probeer sien wat
Jesus vir ons bid. Om dit te doen moet ons eers iets van die agtergrond probeer verstaan.

Hier in Johannes se verhaal is dit nou Donderdag aand, die aand voor Jesus se kruisiging. In hoofstukke 14 tot 16 leer Jesus vir oulaas vir sy dissipels wat sy taak was, wie Hy is, en wat hulle rol in die verdere vervulling van Sy taak gaan wees. Jesus het nie tyd vir bogpraatjies nie. Die tyd is kort. En nadat Hy hulle vir oulaas geleer het, bid Hy nou hier in hoofstuk 17 vir hulle.

☛ En wat bid Hy vir hulle? Dat dit maklik en voorspoedig sal gaan? Dat almal aan hulle lippe sal hang en die Goeie Nuus aangaande Jesus maklik sal aanvaar? Nee, maklik gaan dit nie wees nie! :14 “Die wêreld haat hulle.” Jesus weet dit, en daarom bid Hy ook nie dat dit maklik moet wees nie. Nee, Hy bid dat God die dissipels sal sterk maak en ondersteun sodat hulle al die teenkanting en terugslae kan deurstaan. En Hy bid spesifiek dat hulle een mag wees, want slegs so, as hulle saamstaan, kan hulle hierdie taak volvoer.

☛ Jesus bid egter nie net vir die elf dissipels van 2000 jaar gelede nie.  “Ek bid egter nie net vir hulle nie, maar ook vir dié wat deur hulle woorde tot geloof in My sal kom” (:20) -en wie is dit?  Dit is ONS! Ja, in die nag voor Hy sterf, bid Jesus vir ONS!

En wat bid Hy vir ons? Wat vra Hy by God vir ons? Hy vra dieselfde dinge as wat Hy vir die elf gevra het. Dat ons God se onderskraging en ondersteuning sal hê, dat ons een met mekaar en met God sal wees. En hoekom? Sodat dinge vir ons makliker moet wees? Sodat ons lekker kan leef en nooit probleme hê nie?  Nee! Sodat “sodat die wêreld kan glo dat U My gestuur het” (:21b).

Vir my en jou, vir ONS, bid Jesus in die nag voor Hy sterf. Hy bid dat ons een met mekaar en met God sal wees “sodat die wêreld kan weet dat U My gestuur het en hulle liefhet net soos U My liefhet.” (:23)

☛ Dit is eintlik ongelooflik om daaraan te dink dat Jesus, net voor Hy sterf, aan my en jou gedink het!  Maar dit het nie daar opgehou nie.  Hy bid NOG STEEDS vir ons! Elke keer as ons die Apostoliese Geloofsbelydenis opsê, herinner ons onsself daaraan dat Jesus aan die regterhand van God sit om vir ons in te tree – nou, vandag!

Elke dag, elke oomblik, tree Jesus vir ons in. Hy is nog steeds lief vir ons, Hy wil ons nog elke oomblik ondersteun en bystaan. Hoekom? Want Hy is werklik lief vir ons! Daarom ook dat Hy deur die Heilige Gees in ons woon en ons elke oomblik wil lei, troos, versterk en nader aan mekaar bind.

☛ Wat wil u hê moet Jesus vandag vir u voor bid? Ons weet al ons probleme, siektes, kwellinge, gaan nie sommer net so maklik in die niet verdwyn nie. Wat is die een ding wat jy vandag vir Jesus wil vra om jou mee te help, om vir jou mee by te staan?

Dalk geduld om ‘n beter ouer of vriend te wees?
Dalk moed om staande te bly te midde van ‘n moeilike tyd in jou lewe?
Dalk insig oor hoe om ‘n moeilike situasie in die huis of by die werk te hanteer?
Dalk meer liefde teenoor die wat jou liefdeloos behandel?
Dalk hoop vir daar waar jy hopeloos voel?
Dalk genesing van siekte van liggaam of gedagtes?
Dalk die genade om te kan vergewe?

Net jy weet waarvoor jy wil hê Jesus moet vir jou bid, vir jou intree by die Vader. Hy wil dit doen! Praat met Hom en vertel Hom, erken teenoor Hom dat jy Hom nodig het, Hy wil jou versterk! Dan sal jy Hom kan verheerlik in alles wat jy doen en sê.

(Met erkenning aan workingpreacher.org)





Alles loop reg, altyd reg???

22 04 2011

☛ Neels Jackson skryf dié week in die Beeld, oor hoe ons na God kyk. En dan sê Neels dat ons graag ‘n God soos ‘n Toyota wil hê… Julle weet mos, “Alles loop reg, altyd reg.”

Die groot probleem waarmee ons egter opgeskeep sit, is dat alles NIE altyd reg loop nie! Misdaad, siektes, droogtes of oorstromings, natuurrampe en allerlei ander dinge wys ons dat dinge NIE altyd reg loop nie, selfs nie vir gelowiges nie. Dan kry ons mense wat dit goed bedoel wat vir ons kom sê: “Jy moet net meer geloof hê”. Dan sal alles reg loop.

Mense wat hierdie tipe Toyota Godsbeeld het, word dan in hulle diepste wese geskok wanneer iets soos die tsoenami in Japan gebeur, of kanker my tref, of my kind sterf, of….  Dan argumenteer hulle, hoe kan Hy God wees as Hy nie so iets kan keer nie! So asof Hy ’n ligskakelaar is wat dinge laat gebeur as jy die knoppie van gebed druk.

☛ In ons teks vanmôre (Jesaja 52:13-53:12) word die “Dienaar van God” beskryf, as iemand wat NIE ‘n “alles loop reg” Godsbeeld kon gehad het nie. Ons lees “hy was misvormd”, “hy was verag”, “hy was deur mense verstoot”, “iemand wat lyding en pyn geken het”.

As ons ook vanoggend dink aan Jesus se lyding aan die kruis  dan is dit sinvol om te vra wat Sy lyding beteken vir die verskillende vorms van swaarkry wat ’n ons hier op aarde beleef.

Die een ding wat dit nié beteken nie, is dat daar nie langer moeite en ellende gaan wees nie. Die Psalmdigter het immers nie geskryf dat hy die dal van doodskaduwee gaan systap nie, wel dat hy dit met vertroue tegemoet sal gaan. Hy “sal geen onheil vrees nie,” het die ou vertaling gesê.

Want in ’n sin is die Japanse tsoenami nie ’n abnormale verskynsel nie. Dit is hoe die lewe is.

‘n Lewe wat dit nie ontsien het om die Seun van God aan ‘n kruis vas te spyker nie!

☛ As die tsoenamies van die lewe ons egter tref, watter sin bied Jesus se lyding vir ons?  Soos Martin Luther vra, waar vind ons ‘n genadige God? Vanuit die Nuwe Testament is hierdie beeld van die dienaar van God in Jesaja al op Jesus van toepassing gemaak, maar nie net op Hom nie. In 1 Petrus 2 word hierdie beeld op ons daaglikse lewe as Christene van toepassing gemaak deurdat ons Christus in Sy lyding moet navolg.

Niemand sien egter uit daarna om te ly nie, niemand wil willens en wetens in pyn inloop nie. Jesaja gebruik die beeld van die “arm van God” om te verduidelik dat selfs binne lyding en pyn, God nog steeds daar is, God nog steeds genadig is. Hy is daar om ons te ondersteun. Sy “arm” is magtig genoeg, en Hy liefdevol genoeg om met ons te wees deur alles wat ons mag teenkom.

Hierin is besondere betekenis opgesluit vir ons as die kerk. Daar word baie gevra na hoe “die kerk” se stem in hierdie tye gehoor moet word. Ons as die kerk van die Here behoort nie onsself nie maar aan die oorwinnaar, die eerste kneg, aan Jesus. Ons is nie geroepe om die suksesvolste, mooiste, rykste in ons omgewing te wees nie, Nee, soos die kneg van die Here “ons lyding op hom geneem” het, so moet ons ‘n plek wees wat die swaarkry en lyding van die omgewing op ons neem. Juis ons hantering van swaarkry en teenspoed moet ‘n getuienis wees teenoor die mense rondom ons van ons geloof in Christus. Soos 1 Petrus 2:20,21 sê, “om lyding te verdra wanneer julle goed doen, dit is genade van God. Juis hiervoor is julle ook geroep” Jesus is tog elke oomblik met ons, ook in ons lyding. Waar vind ons ‘n genadige God? In ons eie lewens, en ons maak Hom sigbaar deur ons optrede.

Vandag herinner ons, bind ons vas, aan Jesus se kruisdood, dat ons Hom hierin moet volg deur juis hierdie genade en hoop aan die nasies te wys en na hulle te neem (Jes 49:6).

(Met erkenning aan Neels Jackson)