Sielkunde ontmoet antieke dissiplines

12 05 2013

Stres, die vloekwoord van ons tyd. As deel van ‘n werkswinkel oor Emosionele Intelligensie het dr. Pieter van Jaarsveld onlangs ‘n gereedskapkis, ‘n “toolkit”, gegee om stres te hanteer.

Uitstekende inligting, wat met die nodige oefening werklik help om jou stres te verminder. Gedurende die werkswinkel leer ons ook hoe die tegnieke fisiese veranderinge aan jou liggaam maak, en oor hoe stres fisiese siektes kan veroorsaak.

Stres in ons lewens en in ons ontwikkeling as mens is en was nodig vir oorlewing. Daarom dat die Amygdala gedeelte van ons brein gevare onderskep om vir ons die regte “vlug of veg” respons te gee. As my stres egter nie deur ‘n leeu wat my wil opvreet veroorsaak word nie, maar deur my baas wat, volgens my, onredelik is, bou stres ongesond op. Ek kan nie my baas beveg, slaan nie, dan verloor ek my werk! Ek kan nie weghardloop nie, want ek het die salaris die einde van die maand nodig! So gaan my hartklop op, my bloeddruk op, die bloedvloei na my maag word verlaag, als om gereed te wees vir fisiese oefening, vir hardloop of veg. Maar nou gebeur dit nie! En op die lange duur raak ons siek!

Ek wil egter nie Dr van Jaarsveld se werkswinkel hier herhaal nie, maar fokus op hoe ontwikkelinge in die sielkunde en mediese veld dissiplines bevestig wat Christene soos Antonius van die woestyn al 300 n.C. beoefen het!

Kom ons kyk na die antieke dissipline van “Gebed van die hart” (Centring prayer). Die sielkundiges leer ons om ons stres te beheer deur die volgende oefening:

Sit gemaklik en regop, asem in vir 6 tellings sodat jy jou diafragma ook gebruik, hou jou asem in vir 1-2 tellings, en asem dan uit. Terwyl jy dit doen fokus op ‘n positiewe gedagte of verhouding, iets wat vir jou in jou kern laat goed voel. As negatiewe gedagtes opkom, sê vir jouself “Stop!”

Hoe lyk ‘n gebed van die hart? ‘n Eenvoudige en maklike manier om dit te doen is as volg:

Sit gemaklik en regop, en terwyl jy inasem, herinner jou aan iets wat God vir jou doen, bv: “Die Gees van God woon in my.” Ja jy’s reg, dis ook omtrent 6 tellings! Nadat jy dit ‘n ruk gedoen het, neem dit wat jou pla en gee dit met die uitasem vir God, visualiseer hoe jy dit in God se hande plaas. As jou kop te besig raak, erken gewoon die gedagtes wat by jou opkom en gee dit vir God.

Baie dieselfde as die sielkunde se anti-stres oefeninge! Om stil te raak voor God is nie net goed vir jou sogenaamde “geestelike” lewe nie, maar ook fisies!

‘n Tweede deel van die anti-stres gereedskapkis wat die sielkundiges ons leer is die een van “affirmation”, om vir jouself te bevestig wat alles positief in jou lewe en persoonlikheid is. Weereens is daar ‘n antieke Christelike dissipline wat baie hiermee ooreenstem.

Die sielkundiges se oefening is iets in dié lyn:

Skryf neer en herhaal vir jou etlike kere per dag sekere positiewe kenmerke van jouself: “Ek is vriendelik”, “Ek is intelligent”, of wat ook al jy op wil fokus. Maak ‘n ritueel daarvan in die sin dat jy dit altyd op sekere tye of plekke vir jouself sê. As jy deur ‘n deur stap, of so iets.

Die doel van die oefening is om jou negatiewe gedagtes oor jouself wat kan lei tot ‘n vorm van depressie te negeer, om so positief te raak oor wie jy is.

En in die Christelike lewe? Wat sê ons vir onsself? Hoe sleg ons is? Dat ons nie goeie dinge oor onsself mag dink of sê nie, want ons moet nederig wees? Tog nie, God het ons dan lief! Hier is ook ‘n antieke dissipline wat ons hieraan kan herinner. Hier volg ‘n eenvoudige weergawe van die Examen of daaglikse ondersoek:

Vra jouself af: “Vir watter oomblikke in vandag is ek die meeste dankbaar?” Raak stil, gaan deur jou dag, oordink dit en dank dan God daarvoor.

Vra jouself af: “Waar het ek God vandag raakgesien in wat om my aangegaan het en wat ek waargeneem het?” Raak stil, oordink dit en dank dan God daarvoor.

Vra jouself laastens af: “Waar het ek vandag verkeerd opgetree?” Erken dit, gee dit vir God en aanvaar Sy vergifnis, aanvaar dat Hy altyd gereed is om te vergewe.

Nie identies aan ‘n bloot positief maak van jouself, of net positiewe gedagtes oor jouself uitspreek nie, maar tog, in die erkenning dat ons elke dag baie het om oor positief te wees, baie het om oor dankbaar te wees, het dit die effek dat ons nie net die donker kant van die lewe sien nie. Selfs in die erkenning van waar ons gefaal het, is die positiewe van God se genadige vergifnis daar.

Sielkunde of Christelike dissiplines / gewoontes? Die twee staan nie teenoor mekaar nie, maar die sielkunde bevestig eintlik net wat al eeue lank deur gelowiges ervaar word!

(met erkenning aa dr Pieter van Jaarsveld se werkswinkel notas.)

(Uit die aard van die saak word die gedagtes hier baie vereenvoudig aangebied!)





2012 in review

31 12 2012

The WordPress.com stats helper monkeys prepared a 2012 annual report for this blog.

Here’s an excerpt:

600 people reached the top of Mt. Everest in 2012. This blog got about 2,800 views in 2012. If every person who reached the top of Mt. Everest viewed this blog, it would have taken 5 years to get that many views.

Click here to see the complete report.





Leef!

29 10 2012

Image(Na aanleiding van Deut 7:7-11)

Deuternomium 7 is deel van ‘n lang gedeelte (vanaf hoofstuk 4:44) wat weer die verbond, die ooreenkoms tussen God en Israel uiteensit. Hier in Hoofstuk 7 kom die skrywer dan uiteindelik by die vraag – Waarom?  Hoekom het God ons lief? Hoekom beloof Hy om vir Israel, en ons as die nuwe Israel, lief te wees?

Dit is nie ‘n vraag wat net by die Israeliete voorgekom het nie. Baie Christene, al glo hulle in God, al glo hulle in Sy liefde, al glo hulle dat Jesus vir hulle gesterf en opgestaan het, sukkel nog steeds met die vraag – Hoekom het God MY lief? Wat sien Hy in my? Gewoonlik gaan so ‘n vraag ook met ‘n bietjie skuldgevoelens gepaard – want as ek eerlik is met myself, as ek in naakte eerlikheid in die spieël kyk, kan ek nie glo dat God my sal liefhê nie…

☛ Hierdie gedeelte wil nie hê ons moet twyfel aan God se liefde nie. Drie keer word ons vertel dat God ons liefhet, en eenkeer word na ons liefde vir Hom verwys.

Baiekeer dink ons aan God se liefde vir ons as iets vreemds, iets verhewe, iets wat ons nie kan bereik nie. So word ons soms vertel dat die Nuwe Testament verskillende woorde vir liefde het, en dat God se liefde iets anders is as die liefde wat ons as mense het. Die skrywer van Deuternomium maak egter nie so ‘n onderskeid nie – Hy gebruik 3 Hebreeuse woorde om God se liefde vir ons te beskryf (al 3 as liefde in die Afrikaans vertaal). Hierdie drie woorde omsluit die totaliteit van wat ons verstaan van liefde!
•    :7 – חשׁק  “Gasak” – Om genot te put uit die ander persoon se teenwoordigheid
•    :8 – אהבה  “Ahabah” – Die liefde wat daar tussen man en vrou bestaan – ja God het ons selfs so lief! Hy verlang na ons, wil by ons wees.
•    :9 – חסד  “Gesed” – Genadige, liefdevolle omgee,  goedertierenheid

Niks wat ons verstaan as liefde is uitgesluit uit die manier hoe God ons liefhet nie! Sy liefde is allesomvattend!

☛ Nou hoe gemaak? Wat maak ek met so ‘n groot, skrikwekkende selfs, allesomvattende liefde?

Die woord wat gebruik word in vers 9 om ons respons op God se liefde te beskryf, “Ahab”, is familie van “ahabah” oor hoe God ons liefhet. Dit praat van verlang na die ander een, om honger te wees vir die teenwoordigheid van God soos om honger te wees vir kos, om nie sonder Hom te kan klaarkom nie, om te soek en te vra na Hom, om te wil doen wat die ander een vra.

Ons kom vers 11, ons respons op God se liefde, deur “gehoorsaam … daarvolgens te lewe” al na net deur te soek na God, te besef dat ons afhanklik is van Hom!

☛ God het ons lief omdat Hy vir ons lief is – klaar! Ten spyte van wat ek verkeerd of reg doen, Hy bly lief vir my. Ten spyte van my ongehoorsaamheid, Hy bly lief vir my.
Hoe antwoord ek God? Deur dankie te sê met my lewe! Gaan leef sy liefde!





Soos ‘n boom by ‘n waterstroom

15 06 2012

Image

Die afgelope week (4-7 Junie 2012) het die Oos-Kaap se NG Kerk sinode gehou. Daar is oor baie goed gepraat en besin – Jeug en onderwys, belydenisskrifte, administrasie, eenheid van die kerk, lidmate, doop, predikante, ens, ens… Ek kan sommer hoor hoe mense dink – “En? Wat beteken dit vir ons hier waar ons die Here dien? Sulke vergaderings is sommer tydmors!”

Tog het hierdie sinode ons almal met ‘n boodskap huis toe gestuur, met Psalm 1:3, so vertaal: “Die NG Kerk in Oos-Kaapland is ‘n boom wat by God se waterstroom geplant is, op die regte tyd vrugte dra en waarvan die blare nie verdroog nie.” Mooi woorde. Baie poëties gestel. Maar hoe kom ‘n mens by die mooi verby, hoe kry die vrugte van hierdie boom voete in God se wêreld?

Kom ons vertaal hierdie teks nog so bietjie verder: “Die gemeente waar ek die Here dien is ‘n boom wat by God se waterstroom geplant is, op die regte tyd vrugte dra en waarvan die blare nie verdroog nie.” En wat van nog verder: “Ek, vul jou eie naam hier in, is ‘n boom wat by God se waterstroom geplant is, op die regte tyd vrugte dra en waarvan die blare nie verdroog nie.”

‘n Mens kan nou baie goed sê oor hierdie teks. Ons kan uitwei oor wat dit beteken om God se boom te wees – hoe die beeld van ‘n boom iets sê van sterkte, van diep gewortel wees, van tot nut wees vir ander deur die skaduwee en vrugte. Ons kan verder uitwei oor God se waterstroom en hoe God ons versorg, hoe Hy altyd daar is vir ons, hoe die boom nooit kan groei sonder Hom nie.

Maar, gedagtig aan wat Jesus gesê het in Matteus 21 rakende die vyeboom wat nie vrugte gedra het nie, moet ons miskien ‘n bietjie gaan let op die vrugte wat ons dra. Dra ons “op die regte tyd” vrugte? Wat bedoel Psalm 1 met hierdie vrugte?

Die bron van die vrugte word baie duidelik in Psalm 1 uitgewys as die Woord van God. God self is die Een wat die vrugte in ons bewerk. Ons dra nie vrug omdat ons so oulik is nie. Psalm 1 sê ons moet die Woord eet en drink en slaap, dan dra ons vrugte as gelowiges en gemeente, nie omdat ons so goed beplan en goeie administrasie het nie.

Die vrugte is ook nie eintlik vir ONSSELF bedoel nie. ‘n Boom eet nie sy eie vrugte nie! Vrugte is daar om ander mee te versterk, ander mee te dien. Die vrugte is ook publiek, dit moet raakgesien kan word anders beteken dit niks vir ander nie. Anders kan niemand sy honger met daardie vrugte stil nie.

Hoe dra ek en jy, as God se bome, gevoed en versorg deur God, God se vrugte op die regte tyd?

Laat ek myself net ‘n oomblik hier in die rede val. Baiemaal dink ons dat geloof ‘n privaat saak is, ‘n saak vir my binnekamer. Is daar iets soos ‘n private geloof?  Nee! In die Bybelse tye was my publieke lewe en my geloofslewe een. Deesdae sê ons ons geloof het niks te make met my werk, my sport, ens nie. Ons het van geloof iets gemaak wat op ‘n Sondag vir ‘n uur of so beoefen word. Maandag begin die regte lewe weer…

Vir Psalm 1 is dit nie hoe dit moet gebeur nie. Vanuit God se Woord, vanuit my ontmoeting met God, word ons versterk om vrugte te dra, om duidelik en in die openbaar, in die publiek, Christen te wees

Dit beteken NIE dat ons daarop moet aandring om alles oop en toe te maak met gebed nie. In die ou dae is die enigste tye wat God se stem gehoor is by iets soos ‘n sinode die opening en afsluiting aan die begin en einde van die dag – tussen-in het ons met mekaar geredekawel en mekaar met ons welsprekendheid probeer oortuig. God se stem, God se vrugte moet deurlopend na vore kom. Dank die Heer dat dinge al hoe meer so gedoen word!

Ons word alreeds hier in die erediens daarvoor gereed gemaak. Al die goed wat ons hier doen en saam deel, vanaf die seëngroet regdeur die Wet, Geloofsbelydenis, prediking, tot by die uitsendingseën aan die einde het tog ten doel om ons te voed langs God se waterstroom.  As ons by die Here uitkom, is dit onmoontlik om nie vrugte te dra nie.

SODAT ons vrugte, God se vrugte deur ons, gesien kan word in die onderwys, in die politiek deur die versterking van ons demokrasie, in die werksplek, in die media, by die eenkant, verstote gedeeltes van ons samelewing. God se stem word duidelik in die manier wat ons die sout is vir die aarde,

Hoekom?  Hoekom is dit nodig om hierdie publieke, in die openbaar sigbare, vrugte te dra? Is dit nie genoeg om net versterk te word in ons eie “binnekamer” in ons eie “geloof” nie?

Ons moet hierdie openbare, publieke vrugte dra want ons is uit genade gered…in Christus geskape tot die goeie werk wat God voorberei het (Efes 2). God het die wêreld lief (Joh 3:16) en wil deur ons vrugte Sy liefde aan die wêreld bring.

(Met erkenning aan Prof Piet Naudé se voordrag tydens die sinode)

(Foto: Heinrich Alberts)





Ek glo…

11 06 2012
ImageEk glo in God die Vader,…En in Jesus Christus…Ek glo in die Heilige Gees. So sê ons mos as ons die Apostoliese Geloofsbelydenis opsê.
Maar, en dis ‘n GROOT maar! Wat beteken hierdie woorde regtig? Glo ons in drie gode, een God, hoe werk dit?
Kom ons begin maar met eerlikheid – Ons weet nie regtig hoe om die Drie-eenheid te verduidelik nie. Enige poging bly net dit, ‘n POGING. Ons taal, simbole, verstaan is nie genoeg om die volheid van God te verstaan en te verduidelik nie. Soos die een skrywer tereg sê: “People who say they understand it (The Trinity) aren’t to be trusted.”! (David Lose, Divine Relationship). Die simbool by hierdie geskrif is ook maar een van vele pogings deur die eeue om die Drie-Eenheid visueel uit te beeld.
Tog was daar deur die eeue baie pogings om die Drie-Eenheid te verduidelik.  Dit is nou maar inherent aan ons as mense om te probeer verstaan, al sukkel dit!
Die Egiptiese Woestynvaders het ‘n kerslig gebruik om die konsep van die Drie-Eenheid te probeer verduidelik: Hulle het die kers só gebruik om die Drie-Eenheid te probeer verduidelik:
  • Oorsprong van Lig – Dit is die Vader
  • Die Lig self wat verlig – Die Seun, Jesus
  • Die hitte wat jy voel – Die Heilige Gees
Al help die Woestynvaders se konsep, het dit ook, soos al hierdie konsepte en pogings, gebreke.
Nog iemand uit Afrika, Augustinus, het ook ‘n poging aangewend om die Drie-Eenheid te probeer verduidelik. Hy het gepraat van ‘n “Gemeenskap van liefde”. Sy beeld het nogal moontlikhede, al het dit ook gebreke.
  • Minnaar – God die Vader
  • Geliefde – Jesus, die Seun
  •  Die Liefde – Die Heilige Gees
Ons kan heeldag voortgaan om al hierdie pogings te lys, vanaf Patrick, die sendeling aan die Iere, se gebruik van die drie-blaar klawer, regdeur tot moderne teoloë. Al wat ons vir seker kan sê, is dat alhoewel die beelde ons help om ‘n mate van verstaan te kry, hulle almal ook aan ernstige gebreke ly.
Hoekom is dit dan belangrik om oor die Drie-Eenheid te praat? Daar is dan nie eers ‘n spesifieke teks in die Bybel wat hierdie verhouding uitspel nie! Nee, dit is eerder die manier wat die hele Bybel oor God praat, vanaf Genesis (“Ons”) regdeur tot die einde. Selfs die bekende Matt 28:18, 19: “Jesus kom toe nader en sê vir hulle: “Aan My is alle mag gegee in die hemel en op die aarde. Gaan dan na al die nasies toe en maak die mense my dissipels: doop hulle in die Naam van die Vader en die Seun en die Heilige Gees” (1983 Afrikaans vertaling) is nie ‘n sogenaamde “proefteks” nie, maar vat eintlik maar net saam hoe die hele oor God praat (Interessante tekste om na te kyk is, onder andere: Gen 1:1, 26, 1 Kor 5:18-20, Rom 5:1-5, Efes 1:3-14, Mal 3:6, Heb 13:8)
As die Bybel dan self die verhouding van Vader, Seun en Heilige Gees nie duidelik uitspel nie, hoekom moet ons oor dié saak bekommerd wees?
Dit is belangrik om vas te hou aan die Drie-Enige verstaan van God, want as ons dit nie doen nie, kruip allerlei probleme in ons verstaan van God en praat oor God in.  In sommige gevalle word die Vader bo die Seun, Jesus en die Heilige Gees geplaas. Dan word Jesus slegs mens, en in uiterste gevalle die Gees slegs ‘n “krag”. Die probleme sien ‘n mens al vroeg by die Arianisme. In sekere van die Gnostiese dwalings sien ‘n mens hierdie tendens ook. Vandag is dit in die “oneness” pentekostalisme te siene, asook in die manier wat Islam na Jesus kyk, om maar net twee voorbeelde te noem.
Ander kere word die drie persone van die Drie-Eenheid gesien as slegs maskers waardeur die een God Hom aan ons wys (modalisme), nie dat die drie Persone deel is van die wese van God nie.
Of die Drie-Eenheid word só geskei dat daar van drie afsonderlike gode gepraat word.
Al verstaan ons nie hoe die Drie-Eenheid inmekaar steek nie, en al skiet al ons beelde en konsepte ver tekort, is dit belangrik om vas te hou aan die belydenis dat ons glo in een God, Vader, Seun en Heilige Gees.
Wat weet ons wel van hierdie een God, Vader Seun en Gees?
  •  God se eenheid is baie dieper as dit wat ons ken in menslike verhoudings, al kan ons ondervindings van vriendskap, omgee binne families, vir ons so ‘n klein skynseltjie wys van wat God se eenheid behels.
  • Die lewe wat God gee is onselfsugtige liefde. Liefde wat uitgeleef word in die verhouding tussen Vader, Seun en Gees. Die bewys hiervoor kry ons in die offer van Jesus
  • God is nie ‘n krag of iets onpersoonlik nie, maar staan en wil in ‘n lewende verhouding met ons staan. God is een, maar Sy eenheid is die lewende eenheid van die Drie-Eenheid.
Hoe leef ons ons geloof in ‘n Drie-Enige God uit? Hoe beïnvloed my geloof in ‘n Drie-Enige God my alledaagse lewe? Daar is ‘n vlakke van my lewe waarop hierdie geloof ‘n effek het.
  • Leef NOU tot eer van God, nie net wag vir “eendag” in die hemel nie. Die Gees lei ons nou alreeds in God se wil.
  • Leef in volle verhouding met God en jou medemens. Jesus het nie verniet die Wet opgesom as liefde tot God en liefde tot die naaste nie.
  • Die eenheid in die Drie-Eenheid is ‘n simbool vir ons eenheid onderling. Vader Seun en Gees is in ‘n perfekte eenheid en verhouding met mekaar, en kan ons lei tot onderlinge eenheid.

Die vroeë Griekse vaders het die woord “Perichoresis” gebruik om hulle verstaan van die onderlinge eenheid tussen Vader, Seun en Gees te verduidelik. Dit beteken letterlik “ronddans”. Mag óns so in ‘n noue verhouding met die Vader, Seun en Gees leef dat ons met vreugde en in eenheid en liefde met die Drie-Enige kan ronddans!





Jesus bid vir jou!

20 05 2012

Na aanleiding van Joh 17:6-23

Ons ken almal die “Onse Vader”, die modelgebed, of soos dit in Engels bekend staan, “The Lord’s Prayer”. Wanneer ons bid, dan probeer ons dit as ‘n model gebruik vir hoe om te bid. Hoeveel van ons besef egter dat daar nog ‘n “Lord’s Prayer” is, ‘n gebed waar Jesus nie vir ons leer hoe om te bid nie, maar om spesifiek VIR ons te bid.

:9-11b: “Ek bid vir hulle. Ek bid nie vir die wêreld nie maar vir dié wat U My gegee het, omdat hulle aan U behoort. Almal wat aan My behoort, behoort aan U; en wie aan U behoort, behoort aan My; en Ek word deur hulle verheerlik. Ek bly nie langer in die wêreld nie, maar hulle bly nog in die wêreld. Ek kom na U toe.”

Miskien gee ons nie so baie ag aan hierdie gebed nie, omdat dit nogal moeilik geskryf is. Waar die Onse Vader lekker vloei, duidelik uiteengesit is, is hierdie gebed van Jesus moeilik om te lees, met elke sinsnede wat eintlik iets sê. Gelade woorde.

Kom ons probeer egter dieper kyk, kom ons probeer sien wat
Jesus vir ons bid. Om dit te doen moet ons eers iets van die agtergrond probeer verstaan.

Hier in Johannes se verhaal is dit nou Donderdag aand, die aand voor Jesus se kruisiging. In hoofstukke 14 tot 16 leer Jesus vir oulaas vir sy dissipels wat sy taak was, wie Hy is, en wat hulle rol in die verdere vervulling van Sy taak gaan wees. Jesus het nie tyd vir bogpraatjies nie. Die tyd is kort. En nadat Hy hulle vir oulaas geleer het, bid Hy nou hier in hoofstuk 17 vir hulle.

☛ En wat bid Hy vir hulle? Dat dit maklik en voorspoedig sal gaan? Dat almal aan hulle lippe sal hang en die Goeie Nuus aangaande Jesus maklik sal aanvaar? Nee, maklik gaan dit nie wees nie! :14 “Die wêreld haat hulle.” Jesus weet dit, en daarom bid Hy ook nie dat dit maklik moet wees nie. Nee, Hy bid dat God die dissipels sal sterk maak en ondersteun sodat hulle al die teenkanting en terugslae kan deurstaan. En Hy bid spesifiek dat hulle een mag wees, want slegs so, as hulle saamstaan, kan hulle hierdie taak volvoer.

☛ Jesus bid egter nie net vir die elf dissipels van 2000 jaar gelede nie.  “Ek bid egter nie net vir hulle nie, maar ook vir dié wat deur hulle woorde tot geloof in My sal kom” (:20) -en wie is dit?  Dit is ONS! Ja, in die nag voor Hy sterf, bid Jesus vir ONS!

En wat bid Hy vir ons? Wat vra Hy by God vir ons? Hy vra dieselfde dinge as wat Hy vir die elf gevra het. Dat ons God se onderskraging en ondersteuning sal hê, dat ons een met mekaar en met God sal wees. En hoekom? Sodat dinge vir ons makliker moet wees? Sodat ons lekker kan leef en nooit probleme hê nie?  Nee! Sodat “sodat die wêreld kan glo dat U My gestuur het” (:21b).

Vir my en jou, vir ONS, bid Jesus in die nag voor Hy sterf. Hy bid dat ons een met mekaar en met God sal wees “sodat die wêreld kan weet dat U My gestuur het en hulle liefhet net soos U My liefhet.” (:23)

☛ Dit is eintlik ongelooflik om daaraan te dink dat Jesus, net voor Hy sterf, aan my en jou gedink het!  Maar dit het nie daar opgehou nie.  Hy bid NOG STEEDS vir ons! Elke keer as ons die Apostoliese Geloofsbelydenis opsê, herinner ons onsself daaraan dat Jesus aan die regterhand van God sit om vir ons in te tree – nou, vandag!

Elke dag, elke oomblik, tree Jesus vir ons in. Hy is nog steeds lief vir ons, Hy wil ons nog elke oomblik ondersteun en bystaan. Hoekom? Want Hy is werklik lief vir ons! Daarom ook dat Hy deur die Heilige Gees in ons woon en ons elke oomblik wil lei, troos, versterk en nader aan mekaar bind.

☛ Wat wil u hê moet Jesus vandag vir u voor bid? Ons weet al ons probleme, siektes, kwellinge, gaan nie sommer net so maklik in die niet verdwyn nie. Wat is die een ding wat jy vandag vir Jesus wil vra om jou mee te help, om vir jou mee by te staan?

Dalk geduld om ‘n beter ouer of vriend te wees?
Dalk moed om staande te bly te midde van ‘n moeilike tyd in jou lewe?
Dalk insig oor hoe om ‘n moeilike situasie in die huis of by die werk te hanteer?
Dalk meer liefde teenoor die wat jou liefdeloos behandel?
Dalk hoop vir daar waar jy hopeloos voel?
Dalk genesing van siekte van liggaam of gedagtes?
Dalk die genade om te kan vergewe?

Net jy weet waarvoor jy wil hê Jesus moet vir jou bid, vir jou intree by die Vader. Hy wil dit doen! Praat met Hom en vertel Hom, erken teenoor Hom dat jy Hom nodig het, Hy wil jou versterk! Dan sal jy Hom kan verheerlik in alles wat jy doen en sê.

(Met erkenning aan workingpreacher.org)





Aanvaarding, ten spyte van…

15 05 2011

Daar is baie diewe en rowers in hierdie wêreld. Daar is baie wat lewe aanbied, maar lieg daaroor. Slegs die goeie Herder wat Sy lewe vir ons afgelê het kan egter vir ons die ware oorvloedige lewe gee. Slegs die goeie Herder aanvaar ons onvoorwaardelik.

Jesus kom en beloof in hierdie gedeelte (Johannes 10:10) dat Hy gekom het sodat ons “die lewe kan hê, en dit in oorvloed.” Dit klink goed en lekker. Wie sal dit nie wil hê nie! Soos die een ou gesê het, “Despite the high cost of living, the activity remains popular!” “Ten spyte van hoeveel ons kla oor lewenskoste, bly dit populêr om te lewe…” En Jesus gaan ‘n stappie verder en beloof aan ons OORVLOEDIGE lewe! Moet nie net oorleef nie, lewe oorvloedig!

Baie van ons offer allerlei dinge op, om ons definisie van ‘n oorvloedige lewe vir onsself daar te stel. Gesinslewe word opgeoffer om langer ure te werk. Gesondheid word opgeoffer om harder te werk, alles om – dalk! – raakgesien te word en ‘n beter pos te kry, of om meer geld te maak uit my besigheid. Want oorvloedige lewe beteken mos “the good life”! Geld, goed, karre, dit is mos wat ‘n oorvloedige lewe is…

In ‘n onlangse dokumentêre program wat in Amerika uitgesaai is as deel van die “Frontline” reeks, “The Persuaders”, verduidelik mense wat self in die advertensie bedryf is, hoe die advertensiewese werk (Om ‘n kort 8 minute gedeelte te kyk, klik hier). Nie net om behoeftes by ons te skep vir dinge nie, maar om vir mense “die lewe” aan te bied! Die een persoon gaan so ver as om te sê dat die advertensiewese probeer om die leë plekke in ons lewens wat vroeër deur gemeenskapslewe in kerke en skole gevul is, in te neem.  “Reach out and touch someone.” deur ‘n spesifieke telefoondiens te gebruik. “Because I’m worth it.” vir ‘n spesifieke parfuum. “Be all you can be.” sluit by die Weermag aan! “Connecting People.” as jy die regte selfoon het, om nie te praat van die koeldrank wat “life add” nie!

Hierdie advertensies probeer nie die produkte verkoop omdat dit beter is as die opposisie nie, die produkte beid aan jou ‘n beter, meer vervulde, durf ek sê, ‘n oorvloedige lewe aan! En ons weet dat alhoewel ons gereeld van hierdie produkte wil hê en selfs nodig het, dat hulle nie werklik vir ons ‘n beter lewe gee nie. Hulle breek ook, voldoen nie aan die beloftes nie, tog laat ons onsself telkemale vang…

En hoekom laat ons onsself vang? Ons almal wil graag die beloofde oorvloedige lewe hê, maar ons kry dit nie. Ook nie hier binne die kerk nie!

Ja, dit klink dalk na kettery, maar is dit nie maar ons ondervinding ook hier nie? Hoeveel keer verneuk ons onsself nie hier deur die tweede beste te aanvaar nie!
•    Ons glo God aanvaar ons omdat ons gehoorsaam is. In werklikheid leef ons gehoorsaam omdat God ons aanvaar het.
•    Ek glo ek moet sekere dinge doen om goed van God af te kry. Inteendeel gee god Sy gawes vrywillig, dit wat ons doen, doen ons om vir Hom dankie te sê!

En omdat ons die tweede beste aanvaar, omdat ons wette in plek van genade wil stel, kry ons nie Jesus se beloofde oorvloedige lewe hier in ons gemeenskap as mede-gelowiges nie.

Nee, ons wantrou mekaar eerder. Is bang vir ‘n geskinder as ek eerlik is oor iets waarmee ek sukkel in my lewe. Ons waag dit nie om werklik in verhouding met mekaar te tree as mede kinders van God nie, want ons het al te veel kere in die verlede seer gekry…. So hoe leef ons?  Ons leef op ‘n manier om onsself te beskerm, om ander weg te hou van ons diepste binneste af. Ons is so bang ander gaan ons verwerp as hulle ons ken soos ons werklik is, so ons leef ‘n leuen, ‘n voorgee lewe. Ons kan dit egter nie selektief doen nie, so ons sluit ook vir God uit! So bly die lewe, en dit oorvloedig, buite ons bereik.

Hoe kom ons uit hierdie moeilikheid uit? Hoe kry ons die beloofde oorvloedige lewe sonder om weer seer te kry?

Seerkry mag egter altyd om die draai lê, want ons kan nie in ware verhoudings met mekaar en God staan sonder om ons self oop te stel, om te vertrou nie – soos die skape in hierdie gelykenis moet vertrou, so moet ons Hom ook vertrou!

En ons kan! Want die mens Jesus het op hierdie aarde geloop en verwerping en pyn beleef, sodat Hy ons daarby kan verby lei.

So om die belofte van die oorvloedige lewe waar te maak moet ons dit WAAR LEEF! Ons kan dit nie koop nie. Ons kan dit nie verdien nie. Ons kan nie met God onderhandel daaroor nie. Ons moet hierdie belofte aanvaar uit die hand van die Een wat vir ons so lief het dat Hy vir ons gesterf en opgestaan het. En ons leef dit WAAR deur te leef met die wete, uit die besef dat ons AANVAAR word soos ons is. Ek hoef nie beter klere of ‘n groter kar of ‘n slimmer selfoon te hê nie. Ek hoef selfs nie te probeer om God tevrede te stel deur meer kerk toe te gaan of meer geld te gee nie, Hy aanvaar my soos ek is.

Daar is baie diewe en rowers in hierdie wêreld. Daar is baie wat lewe aanbied, maar lieg daaroor. Slegs die goeie Herder wat Sy lewe vir ons afgelê het kan egter vir ons die ware oorvloedige lewe gee. Slegs die goeie Herder aanvaar ons onvoorwaardelik.

En ons kry hierdie geskenk deur te besef dat ten spyte van wie ek is, ten spyte van wat ek vir ander wil wegsteek, Hy bly oorvloedig lief vir my!

Al soek ek hoeveel keer op die verkeerde plekke geluk en liefde en aanvaarding, alleen by God is daar begrip, Alleenlik God wil ons aanvaar soos ons is en die oorvloedige lewe skenk! Want ten diepste is oorvloedig lewe nie geld, goed nie – wel die nabyheid van God, die nabyheid aan God.

Ons beleef ‘n breukdeel van wat hierdie onvoorwaardelike aanvaarding is in liefdevolle, eerlike verhoudings. Maar dit is slegs ‘n ligte voorsmakie van die volle aanvaarding deur God!  God wil hê ons moet elke dag aanvaarding ervaar, veral ook in die kerk. Dit is juis die een plek waar ons veilig moet kan voel want ons weet as christene alles is genade. Ons is almal ‘n klomp verloste sondaars bymekaar, nie “goeie” mense nie, maar aanvaarde mense. Hierdie oorvloedige lewe is vir almal – jy is God se gesig by jou huis, werk en in die kerk – Leef ‘n lewe van ander aanvaar soos hulle is, God doen dit met jou!