“Like it or not!” (nav Joh 3:16)

20 03 2011

Joh 3:16 – So ‘n lekker bekende vers. Dit is al so oorbekend dat ons soms nie die diepte van wat God gedoen het, besef nie. Joh 3:16 is een van die eerste, en baie keer die enigste, teksverse wat ons uit die kop uit ken.

Hierdie bekende vers het nogal, vir ons moderne denke, ‘n bietjie van ‘n angel ook…  Dit is GLAD NIE polities korrek nie. God vra nie ons toestemming om ons lief te hê nie. Hy praat nie eers met ons oor die konsekwensies van Sy liefde nie, nee Hy gaan bloot voort om ons lief te hê, en dan bewys Hy dit ook nog deur Sy Seun te stuur om vir ons te sterf…

Behalwe dat dit glad nie polities korrekte optrede is nie, is daar ‘n tweede angel in die stert van die vers. Die woord wat hier in Afrikaans as wêreld vertaal word, is die Griekse woord “kosmos”. Dié woord word in Johannes se evangelie gebruik om die wêreld wat sonder God is, die wêreld wat Sy liefde weerstaan, aan te dui (16:33, 17:9-19). So eintlik kon ons hierdie vers só vertaal het: “God het die wêreld wat Hom haat so lief gehad dat hy sy enigste seun gegee het…”

Hierdie liefde van God herinner my aan hoekom ons kinders doop. Vir sommige mense is dit ‘n probleem. Hulle wil hê die kinders moet eers self kan kies en kan verstaan waaroor die doop gaan. Die doop van kindertjies wat nie verstaan waaroor dit gaan nie, is egter juis ‘n pragtige illustrasie van God se liefde soos hier in Joh 3:16 uitgebeeld. In ‘n sin word ons by die doop oorspoel met God se onvoorwaardelike liefde. Liefde wat nie éérs vra of ons dit WIL hê nie, nee Hy gee dit bloot, oorvloedig. – “like it or not!”

Dit laat my dink aan ‘n verhaaltjie wat ek gehoor het van ‘n pa wat sy seuntjie in die bed gesit het. Die outjie wou glad nie gaan slaap nie, en het gestry en baklei teen die bed toe ganery. Gefrustreerd deurdat sy pa nie toegee nie, sê die outjie: “Ek haat jou!” Die pa antwoord toe maar heel rustig: “Ek is lief vir jou” Die seuntjie sê toe: “Moenie so sê nie!” Die pa antwoord: “Ek is jammer jy voel so, maar ek is lief vir jou.” Die seuntjie het aanhou protesteer, totdat sy pa sê: “Of jy nou daarvan hou of nie, ek is lief vir jou!”

Selfs ‘n klein seuntjie het besef dat hy magteloos is teen onvoorwaardelike liefde. Sy pa het nie gesê: “As jy soet bed toe gaan sal ek lief wees vir jou nie.” Dan sou die seuntjie kon onderhandel – nee die liefde is onvoorwaardelik. Wanneer ons met sulke onvoorwaardelike liefde gekonfronteer word, kan ons dit net aanvaar of wegvlug daarvan.

Die selfde is waar van ons. As God Sy liefde vir ons voorwaardelik gemaak het – Ek sal jou net liefhê as jy gedoop is / as jy dankoffers gee / as jy kerk toe kom… Dan kon ons met God onderhandel oor die voorwaardes waarop ons Sy liefde aanvaar, of ons kon dit bloot verwerp. Nou kom God en Hy het net onvoorwaardelik lief, al probeer ons some daardie liefde terug gooi in God se gesig, het Hy ons nog steeds lief. En bewys Hy dit deur aan die kruis vir ons te sterf!

In Jesus het God ‘n besluit VIR ons geneem. Hy sal vir ons lief bly, maak nie saak hoe ons daaroor voel nie. Dit is die een ding wat ons nie kan verander nie – God het vir ons lief, en nie net vir ons  – kerkmense – nie, Hy het almal in die wêreld, ook die wat Hom haat, lief. Lief met ‘n liefde oneindig groter as wat ons ons kan indink.

Dit is goeie nuus, lekker nuus!  Maar ook moeilike nuus. Dit hang nie van my geloof, my goedheid, my kerkmens wees af nie, God het ons bloot lief. Dit beteken ons is nie meer in beheer nie, ons kan nie met God onderhandel oor wat ons van hou, en wat nie. Ons het niks te doene met die feit dat Hy ons liefhet nie. Ons kan Hom nie dwing om ons meer óf minder lief te hê nie. En dit is JUIS vir ons moeilik, want ons hou daarvan om in beheer te wees.

Maar juis omdat ons nie in beheer is van hierdie verhouding nie, is dit die een verhouding wat ons nie kan opmors nie. Ons kan foute maak in ons verhoudings met ons huweliksmaats, met ons kinders, met ander mense, ons kan dit totaal opmors! Ons verhouding met God kan ons nie opmors nie, want dit hang nie van my af nie, dit is Sy verantwoordelikheid wat Hyself op Hom geneem het – dit is buite my beheer!

Beteken dit ek het niks om by te dra tot hierdie belangrike verhouding nie? Ek kan dit maar ignoreer en doen wat ek wil? Nee asseblief nie! Juis omdat ons so volkome, so volmaak lief gehê word, kan en moet ons in liefde reageer, moet ons God eer, moet ons Sy liefde uitleef teenoor ‘n kosmos, ‘n wêreld wat Hom haat en nie ken nie. Ons is Sy gesig, Sy verteenwoordigers, Sy manier wat Hy gekies het om Sy liefde sigbaar te maak in hierdie wêreld!

Moenie vergeet nie, God het jou lief, “like it or not!”

Onthou dit as:
∙     jy ‘n slegte dag by die werk gehad het
∙    jy nie gesond raak nie
∙    jy nie ‘n seer verhouding kan regmaak nie
∙    jy hartseer is
∙    jy frustreerd is

God het jou lief, “like it or not!”

(Met erkenning aan workingpreacher.org)





Wat leer die woestyn jou?

14 03 2011

Hoeveel keer gebeur dit dat ‘n mens regtig goed voel oor iets wat gebeur het, en net daarna val jy plat! Doen jy iets onnosel, Of tref die ongeluk jou! Dit is darem erg wanneer dit gebeur!

Matteus 4:1-11 beskryf amper net so iets vir ons hier wat in Jesus se lewe gebeur het. Net die voorafgaande gedeelte beskryf Jesus se doop, met God se ongelooflike woorde aan Hom: “Dit is my geliefde Seun. Oor Hom verheug ek My.” Menslike gesproke moes dit ‘n absolute hoogtepunt in Jesus se lewe tot op hierdie stadium gewees het! Dink jou dit in – jy doen iets en God se stem kom dreunend uit die Hemel en Hy sê dat Hy van jou hou!

Na hierdie hoogtepunt, lei die Gees Jesus om Homself in die woestyn af te sonder. Die Bybel sê nie hoekom nie, maar ‘n mens kan jou indink dat hy na daardie geweldige ervaring moes nadink, bid, perspektief kry vir die taak wat op Hom wag.

En, byna erg menslik – Hy was tog volkome mens ook- oorval die versoekings Hom net na hierdie grootse ervaring. Drie versoekings, wat ook maar baie in ons eie lewens na vore kom. Versoekings wat regdeur sny na die kern van Jesus se bediening…. “As Jy regtig die Seun van God is”…. So ‘n ego van God se woorde by Jesus se doop, ‘n In twyfel bring van daardie wonderlike gebeurtenis.

Elkeen van die versoekings probeer ook Jesus sover kry om weg te draai van vertroue in God, en op sy eie vermoëns staat te maak….  Hoeveel keer val ons nie vir dieselfde versoeking nie!

Wat doen Jesus hiermee?  Hy word eers versoek om Sy mag te bewys deur klippe in brood te verander, so kan Hy mos wys Hy is magtig! Dan word Hy versoek om God se beloftes, God se getrouheid, te toets. Laastens word Jesus deur roem en mense se heldeverering versoek. Hoeveel makliker sou Sy taak nie gewees het as Hy hiervoor geval het nie!

Elke keer egter verwerp Jesus die versoeking en plaas Sy vertroue in God die Vader, vind Hy sy identiteit en toekoms in God. Jesus onderwerp deur hierdie hele woestyn ondervinding Sy wil aan God se wil.

Ons kan nou maklik dink dat die weerstaning van die versoekings maklik was vir Jesus, Hy is mos Seun van God! Ons moet egter onthou dat Hy ook volledig mens was. Verder was Hy honger, ons sou kon raai dalk dors en moeg ook. So, met Sy weerstand op die laagste, kom die versoekings om Hom terug te neem na die hoogtepunt toe God Hom Sy “geliefde Seun” genoem het. Tog hou Jesus, weerstaan hy die versoekings deur Sy vertroue in God te stel met elke antwoord. So begin Hy ook die pad stap, die pad wat uiteindelik tot aan die kruis lei.

Wat staan ons te doen? Wat beteken hierdie verhaal van Jesus se versoeking vir my elke dag se lewe? Hoe kan ons, in navolging van Christus, die versoekings en verleidings wat op ons pad kom weerstaan. Kom ons wees nou maar eerlik met mekaar, daar is geen maklike antwoorde op versoeking nie! Paulus self kla in Romeine 7:19: “Die goeie wat ek wil doen, doen ek nie, maar die slegte wat ek nie wil doen nie, dit doen ek.” Ek dink dit is seker die meeste van ons se ondervinding. Veral as dit, soos hier met Jesus ons diepste drange, ons identiteit, erkenning, aanspreek.  Hoe kan ons tog die alledaagse versoekings te bowe kom, daardie dinge wat ons laat wegdraai van God af en laat staatmaak op ons eie krag en kennis? Kom ons probeer mekaar help met ‘n paar riglyne.

Een:  groei na Jesus toe: Elkeen van ons is op ‘n lewenslange reis om Jesus na te volg en jou identiteit in Jesus te vind. Hoe meer ons ons identiteit in Jesus vind, hoe meer verloor versoekings hul mag oor ons lewens.  Ons volg die voorbeeld van Jesus na, en ons leef vanuit sy oorwinning oor die versoeker.

Twee:  Eet die brood van die lewe: Die Woord van God, die Bybel, help ons om die wêreld en die lewe anders te verstaan en te beleef.  Daardie kortpaaie na erkenning, mag, belonings wat op ons pad kom word deur die Woord van God ontmasker. God se Woord ontsluit die ware betekenis van die lewe, en toon die pad na ware geluk.

Drie: van selfgerig na diensgerig: Eerder as om ons eie lewe in die sentrum te plaas, en na heldeverering, erkenning deur mense, te soek, is die weg uit die greep van versoeking om ander te dien en in die middelpunt te stel. Hoe meer ons vir mekaar, en vir die vreemdeling, die magtelose, die hulpbehoewende lewe, hoe meer word die versoeker se mag in ons lewe gebreek.

Vier: Bly by mekaar: Ons het mekaar as gelowiges nodig. Deur mekaar te versterk en bemoedig help ons mekaar om versoekings te weerstaan.

So kan ons ons identiteit vind waar dit werklik saak maak, by God! So kan ons ons wil aan God se wil onderwerp! Ten diepste is hierdie versoekings seker ook die soeke na sekerheid. Maak hierdie klippe brood, laat God se engele jou red, verkry al die mag in die wêreld en jy sal nooit weer wonder oor God nie! Jy sal in jou eie krag sterk genoeg staan… Maar dit lei tot val, want sonder God se krag kan ons nie die pad loop nie. Deur ons identiteit in God te vind, deur op versoekings te antwoord met ‘n vertroue gebaseer op God, weet jy WIE jy is, want jy weet WIE S’N jy is!  En weet jy wat jy moet doen!

Geloof neem nie die moeilikhede van die lewe weg nie. Inteendeel, soms kom die versoekings juis omdat ons nader aan God beweeg. Jesus nooi ons egter uit om ons hoop en moed daarin te vind dat God vir ons lief is, dat Hy elke dag die pad met ons WIL stap.





Waar liefde is, is daar geen vrees nie

1 03 2011

Na aanleiding van Matt 6:24-34:
Dit is darem vreemd hoe ons soms die Bybel lees – wat ‘n mens raaklees en wat ons mislees… Matt 6 is ‘n gedeelte uit die Bergrede van Jesus, en dit is een van daardie tekste wat ons sien as so bietjie onwerklik, utopies, iets wat net eendag in die Hemel waar kan wees. Ek bedoel, kan Jesus dit WERKLIK bedoel as Hy sê: “moet julle nie bekommer oor julle lewe” nie. Dit is mos eintlik belaglik in ons moderne lewe!  Ons het bekommernisse orals!

•    By die werk  – gaan ek my werk behou? Die teikendatums en teiken omset is onredelik! Regstellende aksie gaan my my werk kos!
•    By die huis – Wat vang die kinders tog aan? Hoekom is dit asof daar verwydering is tussen my en my huweliksmaat? Hoekom is daar nooit genoeg geld nie?
•    Bekommernisse oor…. wel jy noem dit! Daar is omtrent nie ‘n aspek van ons lewe wat ons nie in ‘n veld van bekommernisse omskep het nie.

Politiek, ekonomie, misdaad, ons maak eintlik ‘n beroep daarvan om bekommerd te wees.

Ons hele kultuur is daarop ingestel om hierdie bekommernisse te laat groei en blom en vrugte dra in ons lewens – wrange vrugte van depressie, stres, ens… Kyk na die nuus of die koerant, en dit is net slegte nuus. Kyk na ‘n advertensie en die boodskap is: Jy is nie goed genoeg nie – so raak mooier of slimmer. Jy stink – gebruik deodorant. Die goed wat jy het, jou kar, is pateties man, koop ‘n nuwe een!

Hoe kan Jesus vir ons in hierdie moderne lewe nog vra om nie bekommerd te wees nie? Nee ekskuus, Jesus VRA ons nie, Hy BEVEEL ons om ons nie te bekommer nie….

Voordat ons heeltemal dink dat Jesus dalk die kluts kwyt was hier, kom ons kyk bietjie mooi na die hele gedeelte wat ons gelees het. Dit begin met Jesus wat ons daarop wys dat ons nie twee base gelyktydig kan dien nie – Ons kan nie God en Mammon (die Aramese woord vir rykdom) dien nie.

Jesus sê nie dat geld goed of sleg is nie, geld, die smag daarna, maak net ‘n baie slegte baas – en hier gebruik Jesus dieselfde Griekse woord wat gebruik word om Hom te beskryf – Kurios – Here, Meester.  Jou Kurios is die een aan wie jou lojaliteit, jou tyd, jou diens, afgestaan word. En as geld, rykdom, goed my Kurios geword het, kom ons skielik agter ons het nooit genoeg nie. As geld ons sekuriteit is, dan tel ons, maak ons seker ons bly voor! Bekommer ons ons die heel tyd oor HOEVEEL ons het…

Jesus se egter: “julle kan nie God én Mammon dien nie.” “DAAROM sê Ek vir julle…”  Hy kom met ‘n heel alternatiewe manier van leef, ‘n alternatiewe manier van kyk na goed, eiendom, geld, sekuriteit.

God is oneindig, onmeetlik lief vir ons. Sy liefde werk met ‘n heel ander “ekonomie” as die geld-ekonomie. Dit kan nie opraak nie, selfs as ons Sy liefde wat Hy in ons gee uitdeel, raak dit nie op nie. Die van u wat kinders het, dink bietjie saam met my terug aan die geboorte van jou kinders – Toe die 1ste een gebore is, was ek baie lief vir haar, toe die 2de een gebore is was ek nie nou skielik net halfpad lief vir die eerste een nie, daar was genoeg liefde, meer as wat ek kon aan dink, vir hulle albei. So werk dit ook met God se liefde, hoe meer ons dit weggee, hoe meer het ons. Sy liefde kan nie geruil word nie, dit kan nie gebank word nie, dit kan nie getel word nie – hoe meer ons daaruit leef, hoe meer word dit!

Dit is hoekom Jesus sê dat ons nie bekommerd moet wees nie, want God se liefde raak nooit op nie! As ons in verhouding met God leef, as ons Hom liefhet en vertrou, dan skielik raak dit moontlik om Jesus te glo as Hy sê ons moet nie bekommerd wees nie. Dan begin ons iets van God se Koninkryk, van Sy droom vir ons, van Sy alternatiewe manier van lewe, raaksien.

Ja, dis nie maklik om die dinge wat Jesus sê te glo nie – My kind se universiteits geld moet nog steeds betaal word, die hoër brandstofprys moet nog steeds betaal word…. As ons egter toelaat dat Mammon God se oorvloed van liefde uit ons lewens verdryf, dan begin vrees ons lewens beheer. Vrees perk jou in, hou jou gevange. God se oorvloed stel ons egter vry. In Jesus se tyd was die heersers bang vir die alternatiewe manier van lewe wat Hy gebring het. Toe maak hulle Jesus dood. Moenie dat vrees jou dryf nie. 1Joh 4:18, 19: “Waar liefde is, is daar geen vrees nie.”

God laat Hom egter nie inperk nie. Hy laat vir Jesus opstaan uit die dood – ‘n teken van Sy oorvloedige liefde. Hy verwoes nie diegene wat Jesus gekruisig het nie, Hy betoon nog steeds Sy liefde aan hulle.

Jesus nooi ons uit om in hierdie lewe van oorvloed te lewe!  ‘n Lewe waarin ons weet God het ons lief, niks kan ons van Sy liefde skei nie. ‘n Lewe deurdrenk met liefde! Waarin ons nie anders kan as om Sy liefde uit te leef teenoor ons naaste nie.





Hoe radikaal is Jesus? (Matt 5)

15 02 2011

Matt 5:21-37 ‘n Redelike radikale Jesus wat ons hier hoor, is dit nie? So radikaal dat mense baiekeer na die bergrede kyk as net iets wat as teorie moontlik is – dis tog nie die werklike lewe die nie!

Kom ons kyk bietjie na hierdie gedeelte, en die normale reaksies wat ons hierop kry – Aan die een kant kry ons die mense wat sê dat Jesus die wet nog baie meer belangrik ag en maak as wat die in die Ou Testament is.  Hierdie reaksie sê dat Jesus se WET erger en swaarder is as die Ou Testament se wet. Hierdie mense sê ‘n mens moet maar net luister na Jesus se gebruik van die woorde: ““julle het gehoor… maar ek sê vir julle” as bewys vir hulle standpunt.

Hierdie manier van kyk na die Bergpredikasie neem die etiese deel van God se Wet ernstig op, maar reduseer dit tot net ‘n moraliteits les…

Teenoor hierdie siening kry jy die wat sê Jesus vat die wet hier tot die absurde sodat ons kan sien dat ons nie instaat is om die wet self na te kom nie. Om so na die gedeelte te kyk, beklemtoon beslis God se genade en vergifnis, maar neem enige morele oproep op ons lewe weg. Dan kan ons amper doen wat ons wil, God sal mos vergewe!

Ek dink hierdie twee algemene maniere van kyk na hierdie moeilike vereistes wat Jesus stel, mis die punt. Jesus stel nie in die wet belang nie. Jesus praat oor God se Koninkryk, die Koninkryk wat rewolusionêr anders is as wat die wêreld verwag, wat God se droom vir ons is. In ONS wêreld kyk ons gewoonlik eers wat pas MY, in God se wêreld, mot ons ons naaste liefhê soos onsself….

Jesus praat oor God en Sy Koninkryk, nie dooie wette nie! En as ons oor God praat gaan dit altyd oor verhoudings – en verhoudings is juis die ding wat vinnig by die deur uitvlieg as ons wetties raak! Ons dink God se wet gaan oor, jy weet, wette!  Doen net die regte dinge, hou jouself uit die moeilikheid uit. Die Wet is egter BAIE meer as dit, God se wet gaan oor verhoudinge.

Neem nou net die 10 gebooie as voorbeeld. Die eerste tafel gaan oor ons verhouding met God, en die tweede oor ons verhouding met mekaar. As ons dit so sien, as iets positief, dan is die Wet daar om ons te help om mekaar en God te eer deur die tipe verhouding waarmee ons met mekaar in verband staan. Maar ons vergeet dit so maklik, en probeer die Wet hou om die wet se onthalwe, en so raak ons wetties oor kleredrag, sang, liturgie, taal, musiekinstrumente, kansels, ens, ens!

Jesus kom en radikaliseer die Wet, nie sodat ons dit meer of minder ernstig moet opneem nie, maar sodat ons ‘n slag kan nadink oor die wêreld waarin ons wil woon. Hopelik ‘n wêreld waarin ons mekaar respekteer en eer as mense vir wie God liefhet en wat geseën word deur God. Jesus sê dis nie genoeg om nie moord te pleeg nie, ons moet mekaar met respek hanteer. Wat sê dit vir ons wat soms so maklik ontplof, hetsy in padwoede of by die huis met vrou/man, kinders?….

Wette het natuurlik ‘n wetlike karakter, maar dis ‘n byproduk, nie die essensiële van die wet nie. God se wet is gegee sodat ons vir Hom en vir mekaar kan eer, respekteer en omgee. Ons hou egter daarvan om dit net letterlik op te neem, want dit neem dit so bietjie weg van my af. Ek het mos niemand doodgemaak vandag nie! Aha, maar waar het ek liefde en respek betoon?

Moord vandag – nee! Ek is ok!
Owerspel vandag – nee! Ek is ok!
Maar Jesus wil baie meer van ons hê! Hy wil hê dat ons na mekaar kyk soos God na ons kyk, en dat ons mekaar so sal hanteer.

Wat se tipe gemeenskap wil u graag in woon? Wat se tipe kerk wil u graag die Here in dien?

Jesus kom sê dat ons hieroor moet nadink, EN DIT DAN GAAN WAAR MAAK as God se verteenwoordigers! Moenie vra “Wie my te na gekom het nie”, gaan leef as God se verteenwoordiger en herstel verhoudings (:23,24)

Wil ons in ‘n gemeente en gemeenskap waarin daar respek, eer en omgee vir mekaar is leef?

Nou gaan maak dit waar! Gaan leef so!

(met erkenning aan Workingpreacher.org)





Maagdelike geboorte?

15 12 2010

Daar is ‘n klompie gedeeltes in die Bybel wat mense pla – kan die verhale ooit waar wees? Ons hou mos daarvan om dinge rasioneel te kan verklaar!  Matteus 11:18-25 is een van daardie tekste.

Die mense wat probleme kry of maak met hierdie verhale kom gewoonlik van twee kante af – daar is die vir wie ons geloof staan of val by die maagdelike geboorte. Vir ander is dit net te ongelooflik – in die letterlike sin – hulle kan net nie iets so bonatuurliks glo of aanvaar nie. Dan probeer dominees twee soorte antwoorde gee. Die een probeer met alle mag om die historiese waarheid van die verhaal te probeer bewys – en dit krap sommige mense om. Die ander verwys na die verhale as “metafore” en probeer dan aandui dat dit nie nodig is om dit letterlik te glo nie – en dit maak nog meer mense kwaad!

Persoonlik dink ek albei hierdie pogings mis die punt. Matteus skryf nie geskiedenis soos ons dit vandag verstaan nie. Hy probeer nie ‘n neutrale, onbevooroordeelde objektiewe geskiedenis skryf nie!  Hy skryf geskiedenis soos al die geskiedskrywers in die eerste eeu na Christus geskryf het. Hy vertel ‘n verhaal om ons te leer en oor te haal om sy punt in te sien en te aanvaar.

Moet my nie verkeerd verstaan nie! Matteus skryf definitief ’n verhaal waarin hy glo, en hy wil hê ons moet die ook glo. Matteus is egter nie geinteresseerd in die “feite” nie. Hy wil aan ons ‘n groter waarheid, wat meer is as die saamvoeging van ‘n klompie feite, oordra. Matteus skryf in werklikheid ‘n geloofsbelydenis hier.

Deur te veg oor die “waarheid” al dan nie van die feite mis ons Matteus se boodskap heeltemal. Matteus is besig om ‘n skat met ons te deel – Hy gee aan ons ‘n geloofsbelydenis dat God in Jesus Christus weer aan die skep is. ‘n Nuwe skepping met die oog daarop om Sy beloftes aan Israel en die hele wêreld te hou!

Daar is twee sake wat Matteus aan die orde bring, en hy vleg hulle pragtig saam. Eerstens stel Matteus belang in skepping. Die Afrikaanse vertaling mis die nuanses van die Grieks hier, maar in vers 1 van Matteus 1 staan daar letterlik: “ Die genesis van Jesus Christus”. Die begin, die oorsprong van Jesus. En nou weer hier in vers 18 gebruik Matteus dieselfde woord – genesis – terwyl dit in Afrikaans met geboorte vertaal word. Matteus kom beskryf hier in die eerste boek van sy evangelie ‘n nuwe skepping van God, ‘n nuwe begin!

Die “Gees van God het oor die waters gesweef” in Genesis 1 vers 1. Hier is dieselfde Gees weer aktief, hierdie keer sodat Maria kan swanger word met, vir Matteus, die nuwe Adam. (Selfs Jesus se versoeking in Matt 4 herinner aan Adam en Eva se versoeking in Gen 3)

Saam met God wat besig is met ‘n nuwe skepping, konsentreer Matteus ook op God se beloftes aan Israel. Dit is hoekom Joseph so sentraal staan in hierdie gedeelte, want deur hom kan Jesus se geslagsregister terug gevoer word na Dawid. God het taamlike groot beloftes aan Israel gemaak deur Dawid, en Matteus glo dat God al hierdie beloftes en nog meer waar maak in en deur Jesus. Die grootste van hierdie beloftes was dat Dawid se koningshuis vir altyd sou regeer. In Jesus word hierdie belofte waar en gestand gedoen. Nou nie meer net vir Israel nie, maar vir almal van ons. God self stel Israel instaat om Sy doel met hulle te bereik, die doel wat ons in Jesaja 49 en 60 lees, naamlik dat Israel ‘n lig vir die nasies moes wees om ander na God toe te trek.

Emmanuel, “God met ons”, is God se nuwe skepping om Sy beloftes waar te maak! En God is nog steeds besig met Sy skepping, deur my elke dag NUUT te maak deur die Gees wat in my woon, dieselfde Gees wat in die begin oor die waters gesweef het. Hy is nog steeds besig om Sy beloftes waar te maak: Beloftes van liefde, deur ons instaat te stel om Sy liefde uit te leef.

Laat ons in hierdie Kerstyd werklik God se verteenwoordigers wees soos wat Hy al in Genesis vir ons gemaak het, laat ons Sy lig so laat skyn dat ander na Hom toe aangetrek kan word. Laat ons liefde ondermekaar van so ‘n aard wees dat ander sal glo dat Jesus Christus seun van God is!

(met erkenning aan workingpreacher.org)





Is jy hoop?

6 12 2010

Rom 15:4-13

“Die Here sal julle seën en julle beskerm; die Here sal tot julle redding verskyn en julle genadig wees; die Here sal julle gebede verhoor en aan julle vrede gee!” Dit is die Aäronitiese seën uit Num 6:24-26 waarmee ek graag ‘n diens afsluit. Wat beteken dit egter, wat beteken dit as die seën die belofte van vrede gee, maar ons ervaar dit nie, ons sien dit nie in ons alledaagse lewe nie…  Misdaad, gesinsprobleme, ongelukke, geldprobleme… lyk nie of ons in ‘n besondere vredevolle tyd leef nie. Met Jesus se geboorte het die engele aangekondig: “ “Eer aan God in die hoogste hemel, en vrede op aarde vir die mense in wie Hy ‘n welbehae het!” (Luk 2:14) Vrede? Vrede? Waar is dit?

Om te verstaan wat hierdie aankondiginge beteken, moet ons miskien mooi gaan kyk na ons teks vanoggend: “Mag God, die bron van hoop, julle deur julle geloof met alle vreugde en vrede vervul, sodat julle hoop al hoe sterker kan word deur die krag van die Heilige Gees!” (Rom 15:13). Hier word vrede en vreugde gekoppel aan hoop, hoop wat vloei uit God as die BRON van hoop.

☛ Hoop is ‘n moeilike en maklike woord – Ons is geneig om hoop = te stel aan optimisme. Maar wat is optimisme eintlik, dit is maar net die geloof dat, ten spyte van hoe erg die probleme lyk, dinge ten goede sal uitwerk. In dieselfde omstandighede sal die pessimis weer net die komende ramp sien, alles is verlore!

Hoop het iets in gemeen met beide optimisme en pessimisme. Hoop sien in elke situasie ‘n oplossing, en soos die pessimis, sien dit die situasie in sy volle swang, sy volle potensiaal vir rampe en ellende.

Hoop is egter ook TOTAAL anders as beide optimisme en pessimisme. Optimisme en pessimisme veroorsaak dat ons ‘n situasie maar net aanvaar soos dit kom, “what will be will be”, ons kan tog niks verander aan die uitkoms nie, So, fatalisties, aanvaar ons maar wat kom.

Hoop aanvaar nie maar net wat kom nie, hoop vereis dat ons die wêreld sien soos dit is, eerlik, met al sy probleme, sonder ‘n lagie vernis bo-oor, maar weet dit kan beter.

Ons kan dit doen, want die bron van ons hoop is nie maar net valse optimisme nie, die bron van ons hoop is God self, wat dit in ons werk deur die Heilige Gees.

Daarom kan ons hoop nie los verstaan word van ons geloof in Jesus Christus nie. Dit kan nie los verstaan word van God se liefde wat vir ons bewys en gegee is deur Jesus se geboorte, sterwe en opstanding nie. God se liefde wat verder in ons leef deur Sy Heilige Gees.

☛ Hoe hoop ek op vrede? Hoe leef ek uit hoop? Hoe maak ek die aankondiging van die engele waar?

Slegs deur dit waar te maak vir ander. Want hoop roep ons op tot aksie, tot die uitleef van ons hoop.  Romeine 15 roep ons op om eensgesind onder mekaar te wees, om mekaar te aanvaar, om Sy hoop uit te dra aan alle nasies, om God te loof en prys. Hoop gaan nie oor lekker voel, om knus in my nessie te sit en te “hoop” die storms van die lewe sal nie die boom waarin ek sit ontwortel nie. Hoop roep ons, om ter wille van die eer van God, die storms tromp-op te loop, om ander te aanvaar soos God ons aanvaar – al hou ons soms nie van hulle nie.

Hierdie woord wat in Afrikaans met “aanvaar” vertaal word, het ‘n diep betekenis in die Grieks, eintlik heelwat dieper as wat ons die gewoonlik in Afrikaans verstaan. Dit verwys na die ander persoon aanvaar, neem as jou metgesel, om die ander in jou huis in te neem, om toegang tot jou hart te verleen.

In kort beteken dit nie om HOOP vir jouself te soek nie, maar om God se hoop vir ander te wees! God se vrede breek daar deur waar ek ander aanvaar. Die versoeking is daar om hierdie hoop op ‘n nou, op myself gerigte manier te verstaan – EK wil tog iets beter vir my en my gesin hê! Dit is egter nie waarvan Paulus praat nie. Die hoop wat die Heilige Gees in my werk is nie net vir myself nie, dit is daar om gedeel te word!

In hierdie Kerstyd word ons geroep om te aanvaar soos Christus aanvaar het, om hoop te bring soos Hy hoop gebring het, om vrede te wees vir ander soos Hy ons vrede is. Martin Luther het dit ‘n “gelukkige ruil” genoem. Christus neem alles op Hom wat ons van God skei, en gee vir ons die lewe, en dit in oorvloed, in Christus. So word ons voortdurend by God verwelkom, en so moet ons ander verwelkom en aanvaar.

Ons hoop moet al sterker word deur die krag van die Heilige Gees!    God se vrede moet al sigbaarder word deur ons lewens!

Mense moet hoop sien, hoor, voel en ervaar as ons in hulle teenwoordigheid is of as hulle aan ons dink.

Is jy ander mense se hoop?





Belydenis aflegging – 1 Kor 1:27-29

22 11 2010

1 Kor 1:17-29 (27-29), Deut 7:7-9

Dit is lekker om op ‘n dag soos vandag te kan bymekaarkom, om hier te kan wees en die vreugde van ouers en jongmense te kan deel waar hulle belydenis van geloof aflê. Om deel te wees van ‘n diens waar kerkraadslede hulle bereidwilligheid om op ‘n besondere manier God en die gemeente te dien, kom bevestig. Waar Sondagskool kan terugkyk na ‘n jaar en weet hulle het meer van God geleer

Te midde van al die lekkerte is daar egter altyd die gevaar dat ons dink ONS doen hierdie dinge, ons is dan so oulik, ons offer so baie op vir God. Ons teksverse herinner ons egter onomwonde daaraan dat ONS niks het om op te roem nie – Deut 7:7: “die Here het jou nie liefgekry en gekies omdat jy groter was as die ander volke nie, jy was die kleinste van almal.” 1 Kor 1:29: “Voor God het geen mens dus iets om op te roem nie.”

Hoekom is ons dan vandag hier? Wat het gemaak dat ons bereid kan wees om hier te staan, en in die openbaar te sê wat ons glo? Om dit te verstaan moet ons ver terug gaan, terug na die tyd toe hierdie 4 jongmense nog babatjies was – hulle is al 4 as kindertjies gedoop. Dit was ‘n baken, ‘n oriëntasiepunt in hulle lewens, al het hulle niks daarvan verstaan op daardie tyd nie.
•    Eerstens het hulle ouers beloof om vir hulle van die Here te leer. Dit is glad nie iets wat voor die hand liggend is nie – die ouers moes self weet dat ‘n lewe saam met God beter is as ‘n lewe sonder Hom.
•    Die belangrikste wat daardie dag gebeur het is egter dat God self uitgereik het, toe hulle nog niks verstaan het nie, en vir hulle gesê het dat Hy beloof om vir hulle lief te wees. En nog meer, Hy het die teken van water gegee sodat hulle altyd iets kon hê om hulle te herinner aan God se liefde.
So behoort ons doop vir elkeen van ons ‘n versterking te wees. Toe die Duitse teoloog, Dietrich Bonnhoeffer in die tronk sit agv sy geloof, toe die Nazi’s hom druk om toe te gee en sy geloof te kompromenteer – toe skryf hy uit wanhoop: “Wie is ek?” God het hom egter genade gegee om daarby te skryf: “Wie ek ookal is, o God, U weet ek is U s’n.” En dit is waar van elkeen van ons – te midde van watter moeilikheid of twyfel ookal, kan ons uitroep: “U weet ek is U s’n.!”

Met wat hierdie jongmense vandag kom doen, kom sê hulle iets, iets wat ons ander wat dalk al lankal lidmate is ook met ons lewens moet sê. Dit gaan NIE hier oor wat EK kom sê nie, nee dit gaan oor voortgaande bevestiging van God se werk in my lewe:
•    Ons lewe deur die Gees van God gelei! Nie as ‘n soort magiese krag nie, maar baie prakties as ‘n uitlewing van wat Jesus gevra het, van Sy voorbeeld navolg. Dit is ‘n lewe IN DIE GEMEENTE waar ons take, bedieninge opneem (1 Kor 12), waar ons groei in insig, waar ons volhard in die lewe van gebed (Rom 8), waar ons sekere houdings, gesindhede uitleef teenoor ander (Gal 5). 1 Kor 12:20 sê nie verniet nie: “nou is daar wel baie lede maar net een liggaam.” Ons word geroep om sorg te dra vir mekaar, om deur die Gees gelei, Jesus se gesig vir mekaar te wees!
•    Die feit dat ons vandag, of iewers in die verlede, belydenis van ons geloof kon aflê, kon antwoord op God se uitnodiging by my doop, bevestig dat God SY doopbelofte gestand gedoen het – Hy seën ons! Dit is louter genade dat ons hier kan staan en sê, “Ek glo in God die Vader, Seun en Heilige Gees.” Seën wat sigbaar word en moet word in ons lewens.
•    As kind aanvaar ek en leef ek met die heerlike wete dat God vir MY liefhet! Ek is ‘n voorbeeld vir die grootmense met my geloof.
•    As jongmens om myself op ‘n avontuurlike en energieke wyse aan God te gee – soms op maniere wat dalk die bestaande orde hier in die gemeente gaan uitdaag!
•    As jong volwassenes dalk om in my werk te ontdek ek kan my roeping as Christen uitleef.
•    As iemand in my middeljare dalk die ontdekking dat God my gebruik, juis my stand in die gemeenskap kan gebruik om Sy getuie te wees.
•    As ouer persoon het ek dalk meer tyd om my roeping as gelowige uit te leef, om my wysheid tot Sy eer te gebruik.

Alles is egter genade. Seën wat ons uit God se hand ontvang wat dwarsdeur ons lewens by ons bly. Om belydenis van geloof af te lê, is nie om ‘n doel te bereik nie. As ek gekies word vir die Springbokspan, kan ek nie maar net rustig agteroor gaan sit asof ek ge-“arrive” het nie! Nou is die tyd vir hard werk, vir speel in die span.

Gebruik die genade van God, genade wat Hy beloof het toe jy niks verstaan het nie, genade waarmee Hy jou gebring het tot vandag, genade waarmee Hy ook in jou lewe vorentoe met jou sal wees, gebruik dit , leef daaruit deur die Gees wat in jou woon, om elke dag en oomblik tot Sy eer te leef!

(Preek gelewer tydens die belydenis van geloof aflegging deur 4 jong mense)








Follow

Get every new post delivered to your Inbox.

Join 591 other followers